Kuşlaşan Kafesler

Kuşlar için kafes, özgürlüktür; kafesler için kuşlar, tutsaklıktır

kuşlar, başkasının dünyasında kendileriyle baş başa olduğunu zannederler

kafeslerse kendi dünyalarında başkalarıyla baş başa olduğunu

kafes, bir Tanrı'dır, kuşlarsa Tanrı'nın birer tutsağı

ancak kafes, içindeki kuşlarla sınırlıdır, kuşlarsa uçsuz bucaksız bir kafesle

başkasının dünyasında yaşamak, özgürlüktür

kendi dünyanda başkalarıyla yaşamak, tutsaklıktır

Tanrı'nın yaratıcılığı içindeki kuşlarla ve kuşların zihinleriyle sınırlıdır

bu yüzden kurtulmak ister onlardan, aynı şeylerden, sıkıcı şeylerden

kuşların özgürlüğü dışarıdaki kuşlarla sınırlıdır

ne kadar özgürse dışarıdaki kuşlar, o kadar tutsaktır kafesteki kuşlar

kendi dünyanda yaşamak, risklidir çünkü

bir Tanrı'nın dünyasında yaşamaksa kolay, aynı şekilde kolay, sıkıcı bir kolay

kafes, kuşları yarattı ve onlardan nefret etti, çok nefret etti

kuşlar, kafesi yarattı ve gagalarıyla sevindiler, çok sevindiler

ancak kafes, bu durumdan hiç memnun değildir

kafesin bu durumdan memnun olup olmaması önemli midir?

O hâlde kafesi oraya kim yerleştirdi?

Sorgulamamak, mutluluğu getirir, sorgulamaksa mutsuzluğu. Hiç sorgulamayan insan, en mutlu olan insandır. Çünkü cahillik, mutluluktur.