Mersiye

Mersiye, divan şiirinde ölen birinin ardından yazılan, sık sık terkib-i bent ya da terci-i bent biçiminde kurulan yas şiiridir.

• İçeriği: Şair ölümün kaçınılmazlığı üzerine düşünür, kaybın acısını anlatır, ardından gidenin güzel yanlarını sayar; şiir çoğunlukla bir duayla kapanır.
• Kimler için yazılır: Padişahlar, devlet büyükleri, şairin yakınları ve Kerbelâ'da şehit edilen Hz. Hüseyin için yazılmış pek çok mersiye vardır.
• Tanınmış örneği: Bâkî'nin Kanuni Sultan Süleyman'ın ölümü üzerine yazdığı terkib-i bent türün en bilinen örneklerindendir.
• Öbür geleneklerde: Halk şiirinde ağıt, İslamiyet öncesi Türk şiirinde sagu aynı işi görür.

Arapça mersiye sözcüğünden; risâ (ölünün ardından ağlama, yas tutma) kökünden gelir.

• Ağıt: Mersiyeyle aynı acıdan doğan, sözlü gelenekte yakılan yas şiiri; yakanı çoğunlukla ölünün yakınıdır.
• Sagu: Mersiyenin İslam öncesi Türk geleneğindeki karşılığı; Kâşgarlı Mahmud'un derlediği Alp Er Tunga ağıtı bilinen örneğidir.
• Terkib-i bent: Bentlerin farklı vasıta beyitleriyle bağlandığı biçim; pek çok mersiye bu kalıpla yazılmıştır.