Tekrar

Tekrar, bir sözcüğün, söz öbeğinin ya da düşüncenin aynı metin içinde yeniden kullanılmasıdır; yerinde yapıldığında anlatımı güçlendirir, gereksiz olduğunda sözü ağırlaştırır.

• Sanat olarak: Şiirde ses ve anlam etkisi için bilerek yapılan tekrar ahenk kurar; redif, nakarat ve ikilemeler bunun bilinen biçimleridir.
• Kusur olarak: Bir sözün gereksiz yere üst üste kullanılması belâgatte kesret-i tekrar adıyla söz kusurları arasında sayılır.
• Gündelik dilde: Bir kez olmuş bir şeyin yeniden yaşanması da tekrardır; sözcük “yeni baştan” anlamında zarf olarak da kullanılır.

• Nakarat: Tekrarı yapı ilkesine dönüştüren öğe; şarkı ya da şiir hep aynı sözlere döner.
• Redif: Şiirdeki tekrarın kurallı biçimi; uyaktan farkı, sesin benzemesi değil sözün aynen yinelenmesidir.
• İkileme: Bir sözcüğün “ağır ağır”, “güle güle” örneklerindeki gibi ikilenmesi; dilin kendiliğinden yaptığı tekrar.
• Fesahat: Kesret-i tekrarı sözün kusurları arasında sayan belâgat ölçütü.