Aforizmalar / Karalamalar - IV
Beni ayakta tutan şey, ayakların... Yaşıyorsun diye yaşamaya çalışıyor ve bu mücadeleyi sürdürüyorum...
Bir kere bak yüzüme... Dudağıma, yanaklarıma, boynuma... Ruj izi ayrı, dudak izi ayrıdır sevgilim. Dudak izin, göremesen de duruyor hâla... Bir ben biliyorum...
Gidişin ne bitişim oldu benim, ne de yeni bir başlangıcım... Senden sonra ölmedim ama senden sonra başkasını da sevmedim, ikisinin arasında -ki varsa-, en çokta koca bir boşlukta gibiyim şimdi. Gidişin, arafta bıraktı beni... Ne cennet, ne de cehennem yüzü görebildim; bir türlü gözlerimin önünden gitmeyen yüzün yüzünden...
Bir seni istiyorum ama aslında çok şey istiyorum, biliyorum... Utanıyorum bu yüzden, yüzsüzlüğümden.Çünkü sen, benim nazarımda her şeysin ve ben seni, her şeyi istiyorum...
İçimdeki boşluk yüzünden, Kağıdı da boş bırakmak istemiyorum ben...
"Kışları, evinizdeki soba olmak isterdim. Üşüdüğünde en çok ona yakın oluyorsun..."
İki çay söylerim, çaylar benden olur. Sen gülersin, şekerler de senden olur...
"Bana öyle şeyler yaşattın ki; Ne hakkını ödeyebilirim, Ne de hakkımı helal edebilirim..."
Sana gittikçe daha çok bağlanıyorum, adeta aramızdaki aşk terzi olup seni üzerime dikmeye çalışıyor ve gün geçtikçe bir dikiş daha atıyor...
Senin bana karşı kullandığın sözler, yazdıkların ya da yüz ifadelerin, mimiklerin, hareketlerin benim hayatımı etkiliyor. Dikkat et lütfen...
Bulutlara neden ağlıyorsun diye soruyor musun sen? Gittin ve gidişinin ardından saçma bir "nasılsın?"la geri geliyorsun yanıma. Bu gelişin bana değil ama, bu gelişin yıkılan bir binanın ardından nasıl bir enkaz kaldı acaba merakı, bu gelişin her katilin cinayet mahaline geri dönme isteği... Bu gelişin saçma, bu gelişin nedensizce, gelişlerin bana olmadığı sürece umrumda mı sanki; Attığın adımlar, bastığın topraklar, aştığın mesafeler...
Doğum günümü pasta olmadan kutlamaya alışığım ben çocukluğumdan beri, Ama sen olmadan... Bugünün kutlamaya değer nesi olabilir ki? Yokluğun varken varlılığımı mı kutlayayım? Güldürme beni...
Gülüşünün açısını ölçmek istiyorum ben, Gözyaşlarının acısını damla damla saymak değil... Gülümse bu yüzden, Gülümse bu yüzle...
Açtığın yaralar o kadar derin ki, Kendi kanımda boğuyorsun beni...
Bu zamana kadar çok kırıldı kalbim, un ufak oldu göğsümde... Seni ufacık bir kalple parça parça sevmekten utanıyorum bu yüzden, yüreğimden utanıyorum...
Beni aradığın zamanlarda, Seninle konuşurken yukarıya doğru baktığımda Odamın tavanı sanki gökyüzü oluyor...
Söyleyecek bir şey bulamıyorsun ya da kalmıyor anlatmaya kalkıştığında, Adı "aşk" anlatımı yok bunun...
Saçlarını okşamak istiyorum, parmak aralarımdan kara bir nehrin akmasını... Ya da şöyle mi demeliyim? Kokunla, Ellerimi yıkamak istiyorum saçlarında...
Onun istediği bir şeyi yapabildiğinizde ya da onu mutlu edebildiğinizde dünyayı kurtarmış gibi hissediyorsanız, aşıksınızdır.
Söylediğinde, karşılık olarak başında "ben de" duyamadığı "seni seviyorum"lar acıtır, aşık insanın canını...