Aforizmalar / Karalamalar - V
Senden neden vazgeçeyim ki, senin için her şeyden vazgeçmek varken...
Adım gibi biliyorum, Soyadımın adına yakışacağını...
Gitmen gerekmiyor yazmam için, ben o kısmı kafamdan da uyduradabilirim... Gitmediğin hâlde, gitmişsin gibi yapabilirim mesela. Düşünmek yetiyor çünkü yazmaya... Ve acılar, Hakkındaki her olumsuzluğun ihtimaliyle bile çıkabiliyor ortaya...
Saate "geçme" dercesine baktığım, sensiz takvim yapraklarını koparmak istemediğim, zamanı adeta kendime düşman ilan ettiğim günlerden, gecelerden geçtiğim doğru. Bu yüzden ayrılığın tanımı, sensiz geçen her şey... Ve ben, sensiz geçen her şeyin ne kadar zor geçtiğini bildiğim hâlde geçmesini hiç istemiyorum... Haklısın mazoşistlik var bende biraz, adeta yokluğunla kendime işkence yapıyorum...
Hava soğuk olduğunda üşüdüğümü değil, üşüdüğünü hissediyorum ben... Çünkü aşk, sevdiğinin bedeninde yaşamaktır biraz, kendini onun yerine koymak, hatta fazlasıyla o olmaktır bazen, bu sayade kendini de sevebilmektir hem...
Yaşandığında, Gerçek gibi gelmediğinden dayanabiliyoruz dağ gibi acılara...
Seni anlatmaya çalıştığımı bildikleri için böylesine saklanıyor kelimeler... Seni anlatacak bir cümle kuramıyorum, bulamıyorum bu yüzden. Sanki bütün alfabelerin harfleri bir olup "uğraşma anlatamazsın onu" diyorlar. Ve sanırım da, haklılar...
Hiç aklıma gelmezdi, Aklıma senden başka birinin geleceği... Kızımız gibi...
Yaz değil, Bahar bile gelmiyor hiç buralara... Mevsimlerden bir kışı bırakmışsın çünkü; Takvimimin yapraklarında...
Hiç kimse, Senin çıkardığın gibi çıkaramıyor harfleri dudaklarından... Ve buna, "Sen aksanı" diyorum ben...
Gelebileceğin aklıma bile gelmezken, Gelmeni bekleyemem... Ahmaklık olur, Çölde yağmur duasına çıkmışım gibi olur...
Aramızdaki mesafeler yüzünden, sana uzak olduğumu düşünüyorsun... Oysa bilmelisin ki; Yakınındayken yanındayım, Uzağındaykense içindeyim...
Yaralıyım sana sarılamadığım kadar, Çünkü sana dokunamayınca iyileşemiyorum tam olarak...
Omzun yok diye ağlamıyorsam, Gözyaşlarımın kıymetini bildiğimden; Yere düşeceğine, yâra düşmesini istediğimdendir...
Anılar bize geçmişi yaşatır. Ve en çokta, Geçmişi tekrar tekrar yaşamak bizi yaşlandırır...
"Arada sırada beni hiç anıyor mu acaba?" diye düşünemiyorum bile... Biliyorum ki; Adımı dahi, en son terkederken andın...
Sen gülümsediğinde, Gözlerinle beraber ben de kayboluyorum yüzünde...
Öyle çoksun ki içimde, senden başka kimseye az da olsa yer bulamıyorum bu kalabalıkta...
Kalbimi çaldığın, uykularımı kaçırdığın için; Ben aşk'ı hırsızlık olarak öğrendim...
Adını söylemek bir şarkıdır. Adını soyadımla beraber söylemekse o şarkıyı bir ömür uzatır... Gördüğün gibi biraz uzun ama yine de dinlemek ister misin?