Aforizmalar / Karalamalar - XIII
Bir zamanlar mesafelere küfrederken şimdi şükrediyorum. Artık kendimi yakınında değil de, uzağında olduğumda iyi hissediyorum...
Sensiz daha az üzülüyorum, daha az kırılıyorum. Belki de sana bunu demek istiyorum: "iyi ki yoksun..."
Bana, zamanında söylemek isteyipte söyleyemediğiniz, sonsuza kadar içinizde kalacak şeylerden daha acı bir şey söyleyin.
Siz de merak ettiniz mi? Acaba dünyada bir kez olsun "her şeyi bırakıp çekip gitme isteği" duymamış bir insan var mıdır? Ya da kalmış mıdır?
Sanki kalbim yok gibi... Göğsümde sadece akciğerler var, daha fazlası yok sanki...
Hayat istediğin şeyleri vermez, sen de bunu kabul eder ve elindekiyle yetinirsin. Ama hayat, yetindiğin şeyleri bile zamanla alır elinden...
Hayatın, bizi zamanla nefret ettiğimiz kişilere dönüştürmesi neyin intikamıdır?
Hayal kurmak, sahip olamadığımız şeylerin kefaretidir. Tanrının vermediklerinden ötürü gönlümüzü alma çabasıdır ya da...
Bir kızı güldürmek için ona espri yapmak yerine ona çok güzel güldüğünü söyleyin.
3-4 dakikalık bir şarkıyı dinlemek için bile düğümlenen kulaklığı çözmeye çalışıyoruz. Bu her şey için böyle aslında. Düşünün...
Saçlarına dokunamadığım için, saçların kadar uzun gecelerim...
Bir geceye ne kadar karanlık, ne kadar yalnızlık, ne kadar korku ve kabus sığar? Cevabını bilmek istemezdim...
Küçük mü küçük mutluluklara sahibim ve kıskanmıyorum mutluluğunuzun büyüklüğünü. Ben böyle iyiyim.
Gökyüzüne bakıyorum ay da benim gibi yarım kalmış bu gece. Sabah olduğunda güneş gibi tam ve mutlu uyanmak istiyorum ama olmuyor...
Ne zaman kendimi tarifi imkansız şekilde yalnız hissetsem bir sen böyle değilsin derdim. Bir ben böyleyim, inanmaya başlıyorum artık...