Ah Şu Düşünceler

Bazen kağıdı kalemi elime alıp öyle çok şey yazmak istiyorum,ki.içimdeki kini,üzüntüler,.nefreti,mutlulukları,heyecanlarımı ve kalabalığın içinde ara ara yaşadığım yanlızlıkarımı tek tek dökmek istiyorum.sessizlikle baş başa kalıp önce yutkunuyor sonra beynimden geçenleri dışarı atmak için hazırlanıyorum.ne oluyorsa işte o an oluyor.Tüm duygularım kayboluyor. Tüm sözcükleri kelimeleri hata harfleri bile unutuyorum.sadece boş bir sessizliğin içine düşüp kayboluyorum.gözlerim dalıyor öyle uzaklara gidiyorum ki bazen ben bile kendime şaşırıyorum.her şey boğazıma düğümleniyor haykırmak istesem,de sadece olduğum yerde kalıyorum.gözlerim sessizce ıslanmaya başlıyor.Düşünüyorum,da acaba her şeyi ben,mi büyütüyorum.Aslında hayat gülük gülistanlıkta bendemi bir sorun var.Evet,evet aslında bir yerde çözülmesi gereken bir sorun var.belki,de o sorunu bulsam her şeyin cevabını bulacağım.yada yaş ilerledikçe,hayat şartları zorlaştıkça sıkıntıların ve sorunlarında ana maddesi,mi değişiyor. bu süreç içinde bende yavaş yavaş yok,mu oluyorum.ah bu düşünceler ne istiyorlar benden,niye hep beni yoruyorlar.gene karman çorman oldu beynim gene yazamadım istediğim şeyi