aşk mı?

gönlüm ufka ulaştı o masum bakışlarınla.yüzüme garip bir tebessüm çöktü.o gün güneş benim için doğdu sanki,bana her baktığında bir başka duygu sardı gönlümü.anlamak mümkün değil,yaşamak bir defalıktı.bir yaz yağmuru sonrası,ağaçların yapraklarından süzülen bir su damlası kadar berraktı tenin.dokunması imkansız,hissetmek bir defalıktı.

seni yaşamak yarını yaşamak olsa gerek;çünkü sana kendimi her yakın hissettiğimde yaşamakta olduğum günü unutturuyorsun.sen yarın,sen gelecek,sen elde edilmemiş,işlenmemiş,keşfedilmemiş... herşeysin.

ne ağlamak dindirebilir,ne ızdırap köreltebilir bu büyük sancıyı.her ne denediysem sonucu pişmanlık oldu.karanlığa bir adım daha yaklaştım,istemedende olsa.ne sevgiler gördüm ne sevgililer.yalan olmaya kürek çektiklerinin farkına varamadan gittiler kendi yollarına.

hep karanlık hep hasret veriyor hayat boşvermişlere.bunun uğruna hayatlarından geçenler var.kimilerine küçük bi sorun gelsede,aslında kolay gibi görünüp,kanser gibi yayılan ve tedavisi binde bir olan bir hastalıktır.bunun adı sevgi,bunun adı aşk...insanı yaşamdan alanda,yaşama tutunduran da sevgidir.her hayatta küçükte olsa bir yeri vardır.kimine göre küçük,kimine göre hayat olan şey.

işte benim hayatımda kocaman bir yeri olan bu sevgiyi sen getirdin,sen kapadın yaralarımı ve sen oldun herşeyim.