Aslında Anlaşılmaz

Arkadaşlarım, farklı bölümlerde sıralanıyoruz,çoğuyla tanışmadan önce de iletişim halindeydik. Sonra o gün,yanlış okuma salonlarında toplanmış, olanların analizini yaparken içime bir şüphe düştü. Acaba rahatızlık verdiklerim beni yeterince anlıyor muydu. Giderek sosyalleşmemi borçlu olduğum bu insanlara karşı sorumluluklarımı yerine getirdiğimi düşünüyordum.Hayatın kabusa dönüşünü tüm açıklığıyla izliyordum,normallikten uzaklaşarak kayboluyordum esintilerde.

Aslında her özel proje bir aldatmacadır,kurtulmak istemediğim sorulardan ayrılmanın zamanı gelince, öksürük nöbetlerine tutulmuş ,ipuçlarını elinin tersiyle iten hayali karakterlere bürünürüm. Bazen , gizlice yoklarken ceplerimi,keşke bunlar olmasaydı keşke o gece her şey açıklığa kavuşsaydı diye çok geçiririm içimden.Garip tesadüflerin bitiminden, sadece aforoz edilmekle kalmayıp bir de üstüne azar işittiğim çay bahçelerinin güzelliği hafızamda tazeliğini hep korur.Rahatsız edilmekten hoşlandığım nadir anlara saklıdır çoğu.

Varlıklarla muhabbeti koparmak acıtır,takıntılar halinde devam eden ,yine boş yorumları ciddiye alan bir çok insan geçti bu yollardan.Böylece tanıttıklarını düşünürler insanlara kendilerini,içine hapsoldukları getirilerin bağımsızlığında. Anlamakta güçlük çekiyorum ben.En saçma olaylara bile dahil olmak istiyorum artık,yaşadığım süre boyunca,benimle beraber nefes alan ahenklerle bitireceğim nefesimi.Boşlukta kuruyup gitmektense, etkilenimlerin köşesinde bile olsa dengeyi bulmaya çalışmak gerekli .