Benim Kalbim Sadece Kan Ponpalamıyor

Yıllardan 2002 aylardan kasım mevsimlerden ise sonbahardı daha çok küçüktüm ben küçük yüreğim küçükdü .Beni çok seven beni hep anlayan bir yol arkadaşım vardı .Sadece karanlığıma o güneş gibi girmişti.O gece saat 2 sularında telefon gelmiş yol arkadaşımın kalp kırizi geçirip öldüğünü haber vemişlerdi.Ben ağlamak istmesemde gözlerim ağlamak istiyolardı hemde hıçkıra hıçkıra ağlamak.Gözlerim karadenizin eşsiz dalgaları gibi hırçınlaşmışdı benim anlamadımı zannediyolardı.Cenaze evine girdim kendime boş bir oda aradım ve zorda olsa buldum nefesim kesilene kadar yol arkadaşım diye yani dedem diye ağladım cırladım. Beni cenaze evinden uzaklaştırdılar ve beni yengemle zengin lüxs bir eve götürdüler herkez ne oldunu kim öldünü takmadan yatıp uyudu.Ben küçük yüreğimde büyük acıları kaldıramadım ve şimdi bu gün içim kan ağlıyo teşke biraz daha büyük olsaydımda dedem ile daha çok yaşasaydım.Her anı her fotoğraf her eşyası gözümün önüne gelince kalbimdeki yaranın kabukları bir kez daha soyuluyor karanlık dünyamda ağlıyorum toprağını koklanıyorum teşke yol arkadaşım burda olsada onu koklasam ...