Dağ Başını Duman Almış
This piece was featured as the selection of the day on 23.11.2011.
"Ben bir köy öğretmeniyim, dağların içinden geçer ışığa giden tünellerim..Hep karanlık sanırsınız içindeyken..Aşılması güç gelir bazen, siz geri dönmeyi isterken..Ve her tünel çıkışında ışığa kanarsınız..Dağların ardında gerçek olan hayalleriniz için hayatın sahibine şükredersiniz"..
En çok dağ çiçeklerini severdim küçükken..Ne kadar saklasanız değişmeyen..Sarı, eflatun olurdu dağ çiçeklerinin renkleri, ne solar ne de kururdu gerektiğinden fazla..Herkesin değişmeyen oda süsü olurdu o çiçekler, vazoları doldururdu her evde..Şimdi öğrencilerim oldu en sevgili çiçeklerim..Eflatun kimisi, kimisi sapsarı onlar benim kış çiçeklerim..Karda açarlar diğer çiçeklerin aksine..Zorluklardan sonra uyanır yaprakları nice sıkıntılardan sonra..
"Zordur dağ yollarını aşmak..Usanmadan her sabah sınıfına varmak..Ama aşk!..O gelince durur tüm sebepler..Azme dönüşür yürekleri kemiren isteksizlikler..Şimdi dağ çiçeklerimle yeşerdim ben de, hayatın ortasına dikildim yeniden..Çiçekler yaşamak için bir sebepti, karanlıklar, onu sevmeyen yürekler için aydınlığa bir geçişti.. ...
Dağ başını duman almış, her yanda sis..Yolları kar kaplamış, dönüşü olmayan yollara yolculuklar..Arabamız yolda kalıyor böyle sabahlardan birinde..Dağ çiçeklerine ulaşmak zorlaşıyor öyle ki..Yine de geri dönmek ağır geliyor sevince vazifesini, aydınlığa götüren yollardan..Yürüyerek tamamlanıyor, bilgiye aç çiçeklere giden buzlu yollar..Mutluluğa dönüşüyor, zaferle sonuçlanan bir azmin hikayesi daha..Ben bir köy öğretmeniyim!..Öğrencilerimi en güzel şekilde yetiştirmek için ölesiye yeminliyim..
Köy yolunda koyunlar, çobanın ıslığıyla rahat ve huzurlular..Onlar geniş arazilere gidiyor her sabah horozlar ötmede hep aynı ritimde.Ben sınıfıma varıyorum aynı anda, her şeyde hummalı bir çalışma..Dağ başını duman almış, eteklerinde sessizce akmakta dere..Yüksek ve kıvrımlı yollar bazen bir tünel çıkışını, bazen de bir mezarı andırıyor az sonra bizi bağrına alacakmış gibi bu dağ..Arabamız sağa sola kavisler çiziyor çoğu zaman..Korkuyorum çiçeklerimi ansızın yalnız bırakmaktan..Öğrencilerimin yüreklerine değil, bu dağlara adımı bırakmaktan..Ama aşk!..Engel oluyor ecel korkuma..Devam ediyorum rıza göstererek kader yoluma..Yollar gülümsüyor o an..Eflatun ve sarı çiçeklerim dökülüyor yollarıma..Güneş ufuktan selama duruyor..Unutuyorum cefasını hayatın..Dalıyorum çiçekli yollara..Ya hayatımızı verdiğimiz o güzel çiçeklerimiz olmasa?..
"Öğretmeni öğretmen yapan öğrencidir..O'nu geliştiren öğretmen sanılsa da, öğrenciyle büyüyüp gelişen ve yeni fidanlarla hayatı keşfedendir 'öğretmen'..Her fidan bir tecrübe, her tecrübe bir aşamadır ustalığa doğru..İlmi hayat kılan her öğretmen saygınlığın merkezidir öyle ki"..
Sevgiden doğar tüm çiçekler ve sevgiyle büyürler..En çok ilgi geliştirir bir çocuğu..Öğrenmenin bir ömür sürdüğü yolculuğu..Herkes bildiğinin öğretmenidir bu yüzden, her öğretmen toplumun yıkılmaz direği..Onlarla gelişir toplumlar, onlarla büyür ufuklar..Hayallerin gerçek olabileceğinin ilk sinyallerini verir çünkü öğretmenler..Korku bilmez yürekleriyle cesareti öğretirler..Onlara dayanırız bir baba sıcaklığında..Ve en çok onlar sararlar bizi ana babamızdan sonra..Bir ananın merhametini buluruz yüreklerinde ve tanıdıkça daha bir severiz gerçek öğretmenleri..Sevdikçe taşarız onların bizi ulaştırmak istedikleri iklimlere..Çizgiler büyür ve büyürüz kendi içimizde biz de..Sınırları zorlamayı öğretir hayat, bir öğretmenin ellerinde..Ne zaman sıkılsak dünyadan, öğretmenler başucumuzda, sevgi dilenen yüreklerimiz bakmışız dizleri dibinde..Sevgi veren demek, en çok da öğretmen, sevgi isteyen güller içinde..Bıkmadan yürüyen bu yolda, sayısız dikenler içinde..
"Sevmeyi bilmeyen öğretmen olmamalı bu yüzden..Hiç vermeden hep almaya alışmış insanlar bu yolu seçmemeli..Aşk gibi hakkını vermeyi ister çünkü öğretmenlik..Karşılıksız sevmeyi gerektirir engel sanılan tatlı yokuşlarda"..
"Eğer düz bir yolda yürümek istiyorsanız, yolları dümdüz yapan doğru bilgiyi ve yol kenarlarını süsleyen rengarenk çiçekleri ihmal etmemelisiniz"..
Bir çiçek de siz sulamaya ne dersiniz!..O halde bildiklerinizi esirgemeyiniz!..Belki yollar çiçek açar o zaman..Çocuklar ilme doyar aynı anda..Belki sevgi, kardeşlik yayılır onlarla..Savaşlar sona erer, boynu dik duran fidanlardan sonra..Eğmeyin başlarınızı öğretmenlerim!..Sizsiniz dünya huzurunun anahtarı..Eğdirmeyin siz de ne olur!..İlgisizlikten solan fidanları...Dünya siz olmadan zifiri karanlık..Önce bunu siz anlamalısınız, sizinle doğmalı aydınlık!..
Bu mesleği, bir meslekten öte kendine hayat kılan tüm öğretmenlere selam olsun!..Bir güne sığdırmak bu kutsallığı, yetersiz kalsa da anlatmaya, sizinle gelen baharları..Geçmişten geleceğe tüm öğretmenlerimizin, bu özel günü kutlu olsun!..
Türkiye Cumhuriyeti ' nin kurucusu olan Ulu Önder Atatürk ' ün Millet Mektepleri Başöğretmenliğini kabul buyurdukları tarih olan 24 Kasım Öğretmenler Gününün kutlanmasının amaçlarından birisi de " öğretmenler arasındaki sevgi ve saygı bağlarını güçlendirmek , meslek dayanışmasını canlı tutmaktır ." Diğer bir amacı da " mesleğe ömür vererek emekli olmuş öğretmenlerin hizmetlerini şükranla anmaktır ."
Elbette bunların yanısıra öğretmen ve öğretmenlik mesleğinin kamuoyuna daha iyi tanıtılmasını sağlamak ve bu konu hakkında kamuoyunu daha bilinçli ve duyarlı hale getirmek , öğretmenlik mesleğinin toplumdaki değerini korumak , yüceltmek ve saygınlığını artırmak amaçları da vardır .
Atatürk ' ün öğretmenlerle ilgili o ünlü sözü ile bitirelim .
Mualimler! Yeni nesli, Cumhuriyetin fedakâr öğretmenleri ve eğiticileri, sizler yetiştireceksiniz. Ve yeni nesil sizin eseriniz olacaktır. Eserin kıymeti, sizin maharetiniz ve fedakârlığınız derecesiyle mütenasip bulunacaktır.