Dayanamadım

Dayanamadım sevgili,sensizliğe dayanamadım.her düşündüğümde aklımın bi ucunda hep sen varsın.meğer ne yapmışsın bana böyle.sen beni acılarınla büyüttün,sensizlikte seni beklemeyi öğrettin,aşkı öğrettin ,nefreti öğrettin,beni yok ettin sonra tekrar dirilttin, ve sen bunların hepsini farkında olmadan yaptın.mutlu musun şimdi acaba?hiç mi acımaz, yanmaz yüreğinin bir ucu.bu yürek yanarda olmaz mı bunun karşılığı...uyku haram oldu artık bu gözlere.zaten uyusa bile uykuda sen,uyansa hayalde sen..özlemle anıyorum eski yılları beni tanıdığın ,yolda gördüğün zaman tebessümle karşıladığın,nefretini hissetmediğim yılları.seni seviyordum senin haberin yoktu.yıllarımı kaybetmişim benim haberim yoktu.herşeye rağmen pişman mısın diye sorarsan .?değilim sevgili ,değilim.sensiz geçen günlerin hiç birinden pişman değilim.zaten yokluğunda sevmiştim seni.herşeye rağmen güzeldi,özeldi yıllar.insan yaşadıklarından pişman olmamalı .bilmeli ki her yaşadığı ona değer katar ve onu olgunlaştırır,hayatına renk katar...