Gel
GEL* Düşlerim var onları yaşamaya gücüm yetmese de, gözlerimi azıcık yumduğumda avuçlarımın içine düşer dünya... Umutlarım var şimdilerde arzularım kalsa da... Hayaller ülkesinin kralı benim, göz kapaklarımı kapatıp düşlemem yeter. Her şeyi bırakıp onu düşlerken hayrın şerrin her şeyin O'ndan geldiğine inanınca değişir dünya. Teslimiyet sonrası tükenir fırtınalar. Okyanuslara yelken açarım sokaklar sakin, evler huzurlu, zorbalar suskundur dünyamda. Ben kaynaktan akan suyu içince gülenler olur yazdıklarımı okusalar. Bilemezler ki hayaller hedefe ulaştırır insanı. Ben hayallerime aşık düşüncelerime borçluyum hayat duruşumu. Siz hep yaşarken tanıdınız beni ah bir de düşler ülkemi bilseniz, umutlar keşmekeş tutkular peki ya esaretse hayat neye yarar... Duygularıma matem dokurcasına ben hep matemi yaşarım; bahtımın mahzenlerinde herkes çılgın kahkahalar atarken, ben gülemem onların güldüklerine, yas tutarım... Bir yanlış olgudur yaşadığımız hayat, gözlerimde... Bilerek gamsızca terk edilmiş çizgiler için ağlarım. Bedenim dayanılması güç ateşlerde közlenirken, düşüncelerim ürpertili, hislerim tedirgin, duygularımın üzerinde buz dağından kayalıklar... Beklenmedik olumsuzluklar savurur düşlerimi. Nedense kabusu yaşar sevdalı yüreğim umutların yolunda.. Dalgalar kabarır duygular denizimde fırtınalar kopar yanlış yönelişler avuçlarımdaki. Çırpınışlara baş kaldırışımdır isyanım... Karanlıklar dolar geceleri titrek duygularımla ufuk beklerim. Yalnızlığın asılır taze şafakların tüllenen aydınlıklarına, gözlerimde ürpertili doğar sabah güneşi yüreğimde kederimi aşamadığım sıkıntılarımı bölüşebilmemiz için, sadece sen düşersin aklıma, gel efendim...