Hatırlıyor musun Anne?

Hatırlıyor musun anne? Hani seninle hayvanat bahçesine gimiştik.
Arslanı görünce çok korkmuştum. Hemen ağlamaya başlamıştım.
Bana korkmamamı söylemiştin, kafesten çıkamazlar demiştin.
Gözyaşlarımı al renkli mendilinle silmiştin. Çünkü ağlamama
dayanamazdın.
İlk doğduğum günü anlatmıştın ya hani. Ben ağlayınca dayanamayıp
sen de ağlamışsın. Oradakiler de kızmışlar sana, ağladığın için.
Bilemediler anne, nerden bilsinler içindeki şefkati. Anne olmayan
bilezmedi ki bu duyguyu.
Okula ilk gittiğim günü hayal meyal hatırlıyorum anne. Sen
hatırlıyor musun? Gitmek istemeğim halde yalvar yakar götürmüştün beni okula.
Okulda da bir ağlama tuttu beni. Sen yine ağlamaklıydın anne. Belli etmemeye
çalışıyordun. Gözyaşlarını tutuyordun seni ele vermesinler diye.
Ben farkettim anne, benim ağlamama dayanamadığını biliyordum.
Neden ağladığımı sormuştun ya. Yalan söylemiştim sana anne.
Okulu sevmediğim yalandı. Senden ayrılmak istemiyordum. Çünkü
seninle ilk ayrılmamızdı bu. Bana oku, büyük adam ol diyordun hep.
Okudum, büyük adam oldum anne.
Büyüdüm anne. Yıllar su misali aktı gitti. Lise çağına gelmiştim hani.
ergenlik dedikleri hatalar dönemine. Ben unutmadım anne sen unuttum desende.
Sana çektirdiklerim unutulacak gibi değil. Seni üzmek en büyük hatamdı anne.
Sana karşı isyan ederdim. Beni hiç anlamadığını sanırdım. Beni hiç sevmediğini
düşünürdüm. Meğer ne kadar da yanılmışım. Beni anlamayan sen değilmişsin anne,
seni anlamayan benmişim. Beni ne kadar sevdiğini, o buhranlı gençliğimde bana sahip
çıkışını yanlış anlamışım anne. Beni affet demiyorum. Eminim beni affedersin.
Hangi anne oğlunu ateşe atmak ister ki? Sen affedersin anne çünkü şefkatlisin.
Ama ben affetmem kendimi, affetmeyeceğim de.
Askere gidecektim anne hatırlıyor musun? Seni yine bir hüzün sarmıştı. Merak
etme askere gidiyorum, vatan borcu dedim. Sende bendeki ana yüreği dedin.
Ben ağlarım ama sen git dedin bağrına taş basarak.
Yemedin yedirdin, içmedin içirdin, giymedin giydirdin. Sensiz bir lokma dahi
boğazımıdan geçmiyor derdin. Gittiğin ev ziyeretlerinde ev sahibine rica ederdin,
çocuğuma da biraz götüreyim mi diye? Boğazından geçmiyordu anne. Şimdi de benim
boğazımdan geçmiyor anne. Seni düşündükçe yutkunamıyorum. Boğazıma takılıyor tüm
kelimeler. Sensiz hiçbir şeyin tadı yok anne. Sensiz tuzsuz bütün herşey. Kıymetini
bilemedim anne. Şimdi anlıyorum ama neye yarar. Başımı taştan taşa vuruyorum ama
neye yarar. Seni geri getirmez ki. Seni çok özlüyorum. Resmine bakıp onunla
avunuyorum.
Anne