Kalp o da nesi

-Kalk geç karşıma- diye başlayan cümleler ıkınıyor ama zaman kabız.Sabır buharlaşan bir şeymiş meğer.Balıkların sinir sistemi yokken acı çekiyorlar çırpınırken.Çırpınan her olay,durum acı çeker deme bana.Sen acı çekmiyorsun.Zamansın..Zamansız bi zaman.Yalan erken donan bi yapıştırıcı dudaklarında öyleki lal yapan bize dair anlamlarda.Kayboldukça belirginleşiyor suretin.Bi ayna karşısında izleyebilmek çok garip seni.Dokunuyorum,hissediyorum ama anlayamıyorum.Gördüğüm sensin.Görünen benim... Gözlerin hep belirli repliklerle parlıyor.Bi rüzgar gerekli sana.Evet rüzgarını rüzgar uçurmalı.Uçurtma olup yüzerken gökte bi saç teline takılıp afallamalı.. Ütopyada minik bi avuç ayasında,iyelik ekim olamadın..Ekimden beri.aynı değildik aynadaydık sadece.Sensiz bi ömrüm olacak bu harfleri de kusunca.Mide özsuyumda ruhum var benim attığım her adımda geri çektiğim adımlarımda da..Zamanında aynı anda atılmış adımlarımız olsa da Hata bende..aşk gereksiz bi nakarattı farklı şarkılarda.Beş yaşında doğdum beş yaşında ölcem.Başımda fötr şapkam,pileli eteğim,kırmızı pabuçlarım,düşüp dizini yırttığım muz çorabım,tavuk olamadan ölen civcivlerim,yüzünü boyadığım bebeklerim,önce baş örtüsünü yırttığım dadım sonra gerçek dadım tanrım... Dünya bize dönsün bizde ona dönelim yüzümüzü..