Kaotik Atışlar - 2

İçime sızan bu tuzlu ince akar yakıyor usul usul yüreğimi..kabına sığamamak ve kendi devinimini (olmamak) yaratamamak ne acı... acemi heyecanlı bir çocuk telaşı içindeyim.. sanki Dünyanın ortasında karanlık kaygan bir yerdeyim kalabalıklar içinde yanlınız.ve (çoğu zaman kimsesiz). Neden bu duygu hali kemiriyor yüreğimi neden iliklerim sızlıyor.. aklım bana oyunlar oynuyor .. sonsuz bir çölde gibiyim düşler kuruyorum çaylak bir kalem gibi kağıda.. yeşil sulu vaham çok uzakta.. ya bu insan seli boyunlarında umutsuzluk tasmaları boş boş bakan gözler... korkuyorum.. cılız bir ışık bile yetecek belki bu zifir düşünceme .. Oysa tek tek kıracaktım kapılarını hücrelerimin bir bir açacaktım yollarını aklımın...