Karakter

Karakter; sinema, tiyatro, roman, öykü, hikaye, film için sürekli değişiyor. Etkileyici sunum içerisinde sanatsal sunumları var bu karakter meselesinin. Sinema ve tiyatro için oluşturulmuş karakterin, bir şahıs tarafından canlandırılmasıyla anlam kazanmış. Edebiyat ve türevleri için verilen temanın akışına göre canlandırılmış bir kişidir. Kişileştirme yani.

Genel olarak düşününce(insan olarak görevimiz) her nesnenin bir karakteri vardır. Hatta doğada olan her varlığın bir karakteri vardır. Hatta nesneleri bile o kadar karakterleştirdik ki sıfatları bile yer edindi küçük dünyamızda.

Pis çorap, ateşli para, mendebur kapı...

İnsan olarak insanlardan devam edelim konuya.

Hikayelerde insan tanımlamaları, dönemin yaşantı olarak gerekliliği, ve insanın şahıs olarak sosyolojik bir halkada nasıl etkilendiğinin analizi yapılmalı. Dilbilimsel olarak, ilgili şahıs ile bir tanımlama yapacak kadar örgütlenmiş birisi değilim. Zaten dilbilimi de bana hitap etmiyor...

Yalnız her yazar gibi karakterler üstünde iyi yada kötü bir etkim olmuştur. Nasıl olsa yazarlığın bana verdiği yetkiye dayanarak, bazen dandik karakterleri adam ediyorum, bazen de iyi adamları karaktersiz yapıyorum.

Bundan iki yıl önce şiir albümü çıkartırken, albüme ne isim vereceğim diye yanı yakıla düşünmeye başladım. O kadar tatlı bir telaş içerisindeydim ki, sanırsınız albüm çıkınca herkes benim şiirlerimi dinleyecek ve hatta dillerden düşmeyeceğim diye düşünüyordum.

Meğerse sadece düşünüyormuşum.

'Mahallemin Özneleri' isimli bir albüm çıkarmıştım. Kendimi şair sandığım yıllara denk gelmiş olmalı ki, içinde ki tüm şiirlere inanmıştım!...

Albüm başarı elde etmişti ama dandik insanlar tarafından olmuştu. Yani anlayacağınız bu cümlenin teması karakterlere dayanıyor. Cümle yapısı bakımından 'passive' bir cümledir. Anlamları bakımından incelemeye gerek yok. Çünkü edebiyat profesörü oldum diyen adam, anlam olarak bu cümleden bir fikir çıkartamaz.

'Mahallemin Özneleri' çıkış noktası olarak güzeldi. Ama dediğim gibi şiir albümü için gereksizdi. Çünkü mahallem Ankara'nın batısında Sincan'ın ortasında çoğu şehirden büyük bir şekilde konumlanmıştı. Ancak stand up gösterilerime konu olmaktan ileri gidememişti. İş komedi olunca mahallem gerçekten başarılıydı.

Babaannemden daha önce bahsetmiştim. Dev-Kaynana ve Milliyetçi Kaynanalar Partisi'nde örgüt kurucu başkanlığı yapmış ve Fesatlar kongresinde kötü düşünceden içeri alınmıştı.

Konu babaannem değil.

Biz karakterler ile başladık öyle devam edelim.

Hatalı bir başkarakter oluşturulursa hikayede, şok etkisi yaratabilir okuyucu üstünde. Edebiyatta şok etkisi yaratacak yer, kırılma noktaları diye tabir edilen yerlerde oluşur. Herkes elinde hikaye, gözleri kelimeler arasında uzun bir geziye çıkmışken, öyle bir nokta gelir ki başkaraktere okkalı bir küfür edersin. Ve kitap ayracına gerek kalmadan sayfaları kapatırsın.

Yazar ilk golü yemiştir.

Türkiye'de çoğu yazarın düştüğü hataya çoktan düşmüştür. Hemen devreye ikincil oyuncu yani arka planda olayı sürükleyen büyük aktöre döneriz. Eğer kendisi bir ağabeylik yapıp, hikayeyi toparlamazsa, o yazara kalan ömründe başarılar dileriz.

Gerçi işin acı tarafı bu sistemi bozan ergen kızlarımız, o yazarlara bayılırlar. Edebiyat kasapçılığına soyunan ve asıl işi edebiyat parçalamak olan bu yazarları adam ederler. Mektuplar gönderirler(önceden), mesajlar atarlar. Yazarda kitap basmaya devam eder.

Yani bana diyebilirsiniz ki kitap basılsın insanlar okusun diye ama ben öyle düşünmüyorum. O kitap için kesilecek ağaçlara yazık be kardeşim.

İlla ünlü olmak ve kitaplarda yer almak istiyorlarsa, söylesinler bu işi düzgün yapan yazarlara, dandik karakter olarak isimlerini romanlarında ve hikayelerinde arada sırada geçirebilirler. Bizde okurken gayet mutlu oluruz. Hakikaten doğru tespit yapmış yazar diye...

Yoksa bu ülkede ben dahil herkes yazar, herkes her konuyu yazar. Hatta Gönül ...(sustum ve o iğrenç espriye yapmadan kestim.)

Sosyal Mesaj: Okuyacağınız kitaplar için kapaktan önce yazara bakın. Ve okunması gereken gerçekten evrensel takdir almış yazarları okuyun. Ve tavsiye edin.

Karakterli yazarları övün, karaktersiz yazarları ise iyi romanların içine kötü karakter yapın.

Yazan Karakter: Sencer Gültuna