Mutluluk Yaşanırmış Meğer

...// Mutluluğun resmini bir türlü yapamamıştı, üzgündü, mutsuzdu. Madem çok istiyorsun, bari mutluluğun fotoğrafını çek dedim kendisine, çok sevindi, 'hemen' dedi. Çekip mutlu olacaktı !

Tam çekecekti ki, kamara birden elinden düşüp kırıldı o an. İyi mi?

Öfkeyle yerdeki kamerayı acımasızca tekmelerken, bir yandan da ağız dolusu küfürler savuruyordu.. ' bu anasını sattığım mutluluk herkese kısmet değilmiş, bana mı kısmet olacaktı sanki ' diye de hayıflanarak !

Birlikte öğrendik ki; mutluluğun ne resmi yapılır ne de fotoğrafı çekilirmiş mutluluk sadece yaşanırmış meğer ...