Ne Zaman Sussam Aynı Yerden Düşüyorum Gözlerine

Bazı soruların sonlarına konacak noktalama işaretleri yoktur.vurduğunda kanatmak, kanattığında acıtmak, acıttığında ağlatmak için söylenirler..

Bak! İklimler değişiyor ellerimde.. Dinlersen anlatırım! Dinlersen sana noktasız cümlelerimden bahsederim, seninle yürüdüğüm yollardan,birde gülüşünden.. Yanaklarına çukurluklar açan gülüşünün bende bıraktığı kaçmak isteğinden Sıkılırsan giyindiklerimizden söz edebiliriz yada giyindiğimiz hiçbir şeyin içimizdeki yokluğu örtemediğinden..

Bu olsa olsa binlerce kişiliğe bölünebilme arzusudur, her şeyden biraz uzakta, biraz sığda, biraz derinde kalma isteği... Bu; sabah uyandığımda yastığında saç telimi bırakabilmenin doyulmaz zevki.. Hiç bir şey bilmiyorsun ve ben bilmediğine ilk defa bu denli memnun ayrılıyorum gölgenden.. Kıskançlık da diyebiliriz buna, bazen kurduğum cümleleri benden fazla sevebilme ihtimalinin içimi deşmesi. Yazmamalıyım beklide!

Aslında öyle.. İnsanın kendine bir mektup atamamasının fakirliği hangi yoklukla eşdeğer görülebilir sence? Kurduğum her cümlede biraz daha yorulan kelimelerin acizliği ve içinde yaşattığın bir kalbe dokunamamanın tarifsizliği hangi lisanda izah edilebilir? Kaybedecek ne çok şeyim var sen gidersen. Mesela kime dönersem döneyim yüzümü asla hiçbir anlam yükleyemeyeceğim bedenine, mesela ağladığım zamanları bilmeyecek ve beni ağlattığı için pişman hissetmeyecek kendini, mesela ağlamayacağım asla bir harf için... İp atlarken saçlarım dağılmayacak ve hiçbir saç telim hiçbir göze batmayacak senden sonra.. Yada belkilerim eksilecek hayallerimin azaldığı gibi, kimseye ait bir rüyaya konuk oyuncu olmayacak ellerim.. Gidersen; kaybedecek çok şeyim olacak biliyorum kaç yaşına gelirsem geleyim büyüyüp koca bir insan olamayacağım ve hiçbir temmuz ısıtamayacak ellerimi senin 'aralığın' varken içimde. Beklide!

Biliyormusun?

Uyandığımda sana bi güzellik yaptım bu sabah ve var gücümle güldüm..Tırnak ucumdan saç telime kadar yayıldı gülümsemem..Uyudum..Uyurken bir oyun uydurdum aklımda.. Mesela; sen hiç gitmedin, bense hiç ağlamadım bu oyunda..Bu gerçek.. Bu bensiz büyüdüğün onca yıl bile seni tek bir ana hapsedebilmenin ve bana en yakın iye-lik ekinden sana doğru harfler kusabilmenin kudreti..

Beni bağışla! Bu sabah sana içinde 'aşk olsun' geçen cümleler,yırtık cebimde sakladığım notalar, birlikte açtığımız en ortak parantezler, sevmediğim coğrafyalarda en merak ettiğim ülkeler, erken terk edilmiş en ergen düşlerimle geldim... Duymadan, görmeden, bilmeden üstelik...