Okuma Umudu
Umutsuz olduğum bir anda karşılaşmıştım o kitapla. Önce ismi etkiledi beni. Umudunu kaybetme... Bu iki kelimelik cümle benim gibi umudunu yitirmişler için o kadar çok şey ifade ediyordu ki. İçimdeki sesi ve içinde bulunduğum çaresizliği duyarak okumaya karşı olan isteksizliğime inat aldım kitabı. Oysa hiç kişisel gelişim kitabı okumamıştım. Ama ilk defa okurken zevk aldım. Kitapta kendimi görmüştüm. Yapmam gerekenleri, yapmamam gerekenleri, yapmaktan korktuğum şeyleri ve bu korkularımın gereksizliğini. Daha buna benzer çok şeyi. Evet bunların hepsini bir kitapla anladım. Çünkü kimi zaman düşündüren, kimi zaman öğreten, yaşamın değişik yanlarını gösteren ve sona yaklaştığımda bitmesin dedirten en önemlisi de bana okumayı sevdiren bir kitaptı. Okumak, ne olursa olsun okumak... şimdilerde bilgisayar ortamında okunuyor gazeteler. Kitaplar kağıt sayfalarından sanal ortama taşındı. Oysa kağıdı hissetmeli insan avuçları arasında. Kağıda dokunmalı. Parmaklarıyla çevirdiği sayfalarda gezdirmeli gözlerini. Değerini bilmeli insan. Okuduğu her cümlede anlayabilmeli. Anlamlar çıkarabilmeli. Hayata, insanlara ve yaşamaya dair... Her tür bir şeyler katar insana. Bana göre hikaye insanın içindeki çocuğun hep hayatta kalmasını sağlar. Romanlar hayal dünyasının kapılarını hep açık tutar. Çünkü ben inanırım ki o kapılar kapandığında hayat aslında olduğundan daha az çekilir olmayacak. Sonra şiirler var mesela, en kaba sandığımız insanın bile içinde bir yerlerde duygusallığın var olduğunu gösteren. Kişisel gelişim kitapları var. Hızla yol alırken bu hayatta rehberdir, aslında hep bildiğimiz ama bir türlü uygulayamadığımız yol haritası gibidir. O kadar çok tür var ki. Herkesin kendinden bir şeyler bulabileceği o kadar tür. Önce okumanın getirilerini bilemeli insan. Okuduğunda ona kazandıracağı her yeni kelimenin farkına varabilmeli. Okudukça kurduğu cümlelerin genişliğini ve güzelliğini keşfedebilmeli. Sonra istemeli insan. Okumanın zorluk istemeyen, karşılıksız, kazanç getiren bir faaliyet olduğunu keşfetmeli. Ben inanıyorum ki herkesin okumayı seveceği bir kitap vardır. Yeter ki onu bulmalı. Dilerim benim hiç ummadığım bir anda karşıma çıkan kitap gibi, okumaya gönülsüzlerin karşısına da çıkar. Yeter ki umudunu kaybetmesin insan...