Sefertası Hayallerim

Sefertası hayallerim.. En üstte en eski olanı,bozulmaya yakın ama hala lezzetli atmaya kıyamadım.. Buyurmaz mısınız ? Birazcık hüzün kokusu sinmiş ama fena sayılmaz.. Mazi denen acı sosla kavurdum biraz can yakar bazen ama bıraktığı izler her zaman taze kalır... Küf kokusu sızar ikinci tabağından,bir damla gözyaşıyla ıslanmış binbir iyi niyet.. Ümidi de tam kesmişken,sıyırıp atacakken... Tadına bakmayı unutmuşum... Ben sunduğum oncasından bana kalanlara baktıkça belkide nefret ettim kim bilir ??? Yok yok kokusu bile beni deli etmeye yetiyor.. Üçüncü tabağında bir ekşimsi tad var sanki en lezzetli yerinde yeter diyen,önünden tabağı çekip alan bir cadı siması var üzerinde.. Yeter sevdalara bu kadar kanamazsın,doyamazsın.. Unutma onlar yalnızca tadımlıktır,doyumluk değil... Bir zamanlar bu cadının canını okumak istemiştim.. Şimdi bulsam ellerinden öperim,hak haklının sonradan kazandığı şey midir?? Karnımı doyuramadım hala ve dördüncü tabağımda leziz bir koku beni cezbediyor bu da ne?? Şefkat diyor emektar yürekler.. Bir lokma ekmeği minik bir güvercinden sakınmak yerine elinde avucunda ne varsa sana sunanların pişirdiği bir yemektir.. Gözyaşlarına düşman.. Bu yemeği yapan iyi bir aşçı varsa tanıdığınız asla gözyaşlarınızın tadına bakmak zorunda kalmadan afiyetle yersiniz.. Fakat etrafınız beceriksizler ordusuyla kaplıysa ... İşte o zaman o güvercin gibi çırpınır yüreğiniz ama zannetmem ki açlıktan.. Çırpınışların nedeni çaresizliktir veya bir ses bir nefes... Nefesimizi boğazımıza düğümleyenlere inat beşinci tabakta ne bir koku ne bir tad var... Açıp baktığımda şeffaf bir sıvı baksan ,yüreğin görünecek kadar duru.. Ama içine bir damla kan damlasa kan kırmızısı,göz yaşlarıyla zaten içli dışlı.. Bir hüzün bestelesen hüznün olur,sevincine sevinç katar senden olur.. Ve birini seversen işte o zaman sevda olur tadı da ekşimeden.. Bu yemeğin aşçısı yoktur.. Becerebildiğin kadar kendin yaparsın,aşçı sensin.. Pek fazla malzemesi de yok bir yürek yeterli.. Yarası bereside pek fazla önemsenmez.. Aşk yaraya bereye meydan okur.. Aşk'ın ne rengi vardır ne de kokusu.. Ve kime tutulacağı asla belli değildir.. Aşk yalnız akşamların çat kapı komşusudur Kederli sonbaharların gül tomurcuğudur.. Ve bazen aşk O'dur.. Tadına bakmayı bilirsen O sonsuzdur...