Senle Olmak...

senle olmak ellerini tutup gözlerinde kaybolmanın çok ötesinde.Kokunu duymadanda yaşayabilirim

aynı şehirde olduğunu bilmek yeter bazen. bazen aynı dünyada olmak yeter. aynı gökyüzünü aynı evreni paylaştığımızı bilmek

yeter.sana dokunma çabası içinde değilim.

bir kez bile tutamadığımm ellerini koyukahverengi gözlerini gamzelerine uzanan saçlarını okşayamadım.

mavisi bıçaklanmış gece yarılarında sokağın başında bekledim hayalini.

hayallerimde büyüttüm seni.her gece yastığa başımı koyduğumda peble hayallerimde süslediğim taze umutlarımı

kızıl şafaklar dağıtsada seni hayal etmek yetiyordu bana

gitmeye karar verdiğim o günü unutamıyorum.

Tam gittiğimde alışmıştım varlığına,

varlığım yokluğumdan daha durgun bir hal almıştı son demlerinde gecelerin.

seni yokken özlemek, sen varken seni özlemekten daha anlamlı geldi ilk zamanlar.,

Tek anlamlandıramadığın şey seninleyken bile sensizliği kabul etmenin zorluğuydu.

küçükken öğrendiğim paylaşmanın canımı bu kadar acıtabileceğine hiç inanmamıştım

Oysa ne kadar zordu seni kendimle paylaşmak

senle olmak şizofren hummalarımda büyüttüğüm düşlerimdi.

Bir türlü aynı ortamları paylaşamadık.

farklı dünyaların insanları olduk hep.

aynı dünyaya baktığımızın farkına varamadan.

cevapsız sorularla geçen 28 yılda cevabını bulamadığım tek soru kaldı ?

senle olmak ;

bir imtihan mı yoksa bir intihar mı ?