Senmişsin?

Bu gece çok üşüdüm bilemezsin. Tir tir titredi bedenim ama hiç aldırmadım. Varsın hasta olayım, yokluğundan daha mı kötü ki hastalık, varlığını sensizlikle değiştirme korkusundan daha mı acı... Üşüyen bedenim değilmiş anladım. Senmişsin beni öksüz bırakıp geceye salan, ellerinmiş tutamadığım, gözlerinmiş bakıp ısınamadığım, senmişsin işte sen...

Sana sözlerim vardı geleceğe dair. Hani hep söylüyorum ya 'seni annenin şaşıracağı, babanın utanacağı ve kardeşlerinin kıskanacağı bir sevgiyle saracağım' diye. Senmişsin saramadığım, yanımda hissedipte dokunamadığım... Yüreğimden çıkıp gidercesine kapıyı çarpıp giden senmişsin sevgilim... Bizim şarkımız dilimde şuan okyanus mu iki şehrin arası ey yar!

Seni ilk kez gördüm ağlamaklı, gözlerin ıslak ilk kez gördüm. Öyle acı vericiydi ki anlatılası değil inan. Kahrettim kendime o an, silemediğim yaşlarında boğulsam dedim kendimce. Kıyamadım sana küçüğüm, benimde gözümden akan yaş senmişsin...

Son gülüşün hala içimde, sesindeki tatlılığa hayran olduğum sevgili. Hep o ses kulaklarımda öyle saf öyle içten... Çemkirmelerine bile hep razıyım oysa ben, yeter ki o sesin kulağımda kalsın. Nabzımın atışı değişir seni her andığımda, dilimden düşürmediğim senmişsin işte...

Yüreğimde gezinir durursun her daim, ayak izlerini bile silemem ben senin. Ne olur yapma ezme daha fazla, bırak hep senin için yaşasın o yürek, her nefesim senmişsin işte...

Sen hayalimdeki seni bilir misin? Ben kendimden geçerim hayalimdeki sen için. Hayaline kavuşmayı zamana bıraktım ben. Bu anı bekleyerek yaşamak ne zordur ah bir bilsen, hasretle beklediğim senmişsin...

Herkesin şu hayatta vardır bir yeri, vardır elbet tutacağı bir el, tutunacağı bir yürek. Aşka yenilecek, isyan edecek adam değilim ben. Yanımda istediğim senmişsin...

Ben biliyorum sende bil istedim her şeyim senmişsin...