Sonraları

Sonraları sonraları bir yangının etkilerini görmeye başlar oldum. Hangi ateşe ufak adımlarla yaklaşır oldumsa hep en büyük yangın aklıma belirdi.. Korkuttu beni küçük kıvılcımlar dahi.. O yüzden hep kararsızlıklar düğümünün içinde buldum kendimi. Ne kadar çok kararsızlık o kadar çok zorluk ve olumsuzluk demekti benim için. O sebepten her kıvılcım da uzun adımlar atarak uzaklaştım.. Ve her bahar bana gösterdi ki dökülen yapraklar değil sadece kötü olan.. Kötü olan senden dökülen her yaprağın gelen kışla karlar altında kalacak olması ve dahası karlar eridiğinde yapraklar yok olacaktı.. Sağ salim tutunacak bir el bulsaydım, kendi elimde olsaydı eğer işte o vakit her acılar kısmen geçecekti.. Ama olmadı ben ne kadar olsun diye uğraşırsam o kadar çok dibinde buldum.. Mevsimlerden kışa gitti aklım.. En çok kışım çetin geçti mevsimlerden. Soğuğun iliğime kadar işlemesinin yanında sevginin bir bir yıpranması hissettim.. Ve her sana çıkan o eski yıpranmış sokakta kış vardı. O sebepten hep kışa doğru yaklaşırken bir bir üşür yüreğim . Uzunca yoldan gelmiş eski bir kervanın yükünü taşımış gibi hissederim. Zamanlı ve zamansız tüm dertler çöker omuzlarıma.. Sonraları ve hep sonraları dökülür giderim duygularımın en köhne kırıntılarında..