Yaşlılık İşte

Adımlarımı tek tek basamaklara basarak çatı katına çıkıyordum. Biliyor musun kim çıkmak istese bağırıyor kızıyorum. Çünkü tek varlığım, senden kalan. Tek ışığım 3 metre karelik dört duvar arası bir oda. Geldim gene cızırtılı kapıya. Kapıyı açıp içeri adımımı attığımda sen görünüyordun sözlerin düşüyordu benliğime " Bu odanın hali ne çocuk gibisin" diyordun. Hani tahtadan araba yapmak için tüm zamanımı oraya ayırdığım için kızıyordun. Biliyor musun cancazım..! O oyuncakları çocuklarımızın oynama zamanı çoktan geçti. Bende onları ve diğer tüm senin eşyalarını bu çatı katına çıkartım. Her gün havalandırıp, temizliyorum. Senin kendi elinle yaptığın kazağı o gün torunlar çamaşır ipinden alıp oynarken yırtmışlardır . Onlara kızamadım.. Ama ben çok ağladım . Seni hala kaybetmeye alışamadım ve senin olan hiç bir şey. Sen kokan her şey beni mutlu ediyor.

cancazım!!

Sensizliğinle bıraktılar ama bendeki seni asla alamazlar.!!