Anne

Bozuk bir hayatın ikinci sınıf aşklarıymış payımıza düşen

Kumlara çizdiğim mutluluk resmimi

İlk dalgayla yitirdim anne

Koştum hayallerimin peşinden düştüm

Dizim değil yüreğim kanadı anne

Sustu tüm seslerim

Avaz avaz bağırdığım

Boğazımda düğümlendi cümlelerim

Sen fısılda yüreğime anne

Diz çöktü bir aşkın önünde bu arsız yüreğim

Feryat figan şiirlerim

Üryan kaldı dualarım

Dualarında benide an anne

Düşlerim düştü yerlere

Yokluğunla kanadı yüreğim derinde

Çocuksuydu sevmelerim gülüşlerimde

Acılarım büyüdü gözyaşlarımla anne

Yasaklandı bana çok sevdiğim bu şehir

Ayrılığın adı istanbulu etti zehir

Boğaz köprüsü gözlerimde seyir

Tut ellerimden bırakma anne

Yoruldum artık kalmadı mecalim

Tükendi ufuktaki tüm beklentilerim

Hangi kör kuyudayım bilmiyorum

Karanlığa gömüldü gözlerim

Ölüyorum galiba ben anne