Arafta Bırakma Beni

Yoksun

Bu kör kuyunun başında

Bir başıma bırakıp gittin beni

Bağırsa da tüm hücrelerim

Avaz avaz sen diye diye

Sen ki

Kefen pamuğu tıkarsın kulaklarına

Ne sesimi duyar

Ne de ardına bakarsın

Oysa

Daha dün bu kuyunun dibinde olan

Sen

Ellerimi uzatıp

Seni oradan çıkaran

Bendim

Hala taptaze duruyor

Silinmedi hafızamdan

Tut ellerimden

Tut hadi sevgili deyişlerin

Tarih tekerrürden ibaret

Şimdi

Seni çıkardığım kuyunun başında

Kaderim senin ellerinde

Sonumu beklemekteyim.

Yokluğun Cennet ile Cehennem arası

Katmerli acılar yaşatma bana

Anladım ki

Ben senin huzuruna gölgeyim

Bak

Görme diye gözlerimi

Arkamı döndüm sana

Yürekli ol , korkak alıştırma ellerini

Hadi şimdi

Tek hamlede it

Bu kör kuyunun içine

Yalvarıyorum sana Arafta bırakma beni