Avare Yaprak

Öyle bir aşk ki içimde

Yanardağlar misali coşar, söner

Kimi zaman da kuru bir yaprak olur güz mevsiminde

Üstüne basmaya kıyılamayacak kadar sarı

Ama bir o kadar da kırılgan ve solgun

Çünkü yalnız...

Yüzlerin, binlerin içinde belki

Belki de biraz olsun canlı hâlâ

Fakat yalnız...

Duymuyor kulakları yanında konuşanı

Görmüyor gözleri yüzüne bakanı

Hissetmiyor elleri ellerini tutanı

Yüreğinde deli bir sevda

Avare misali dolanır bir o yanı, bir bu yanı