Bir Resme Bir Şiir - 15 / Vurgun

Varlığına sevinip yokluğuna yandığım

Yetim gibi boynumu nasıl büker gidersin

Her sözüne inanıp gülüşüne kandığım

Söyle ruhu bedenden nasıl söker gidersin

Hiç mi düşünmedin sen sevdiğim ağlar diye

Yokluğumun acısı serini dağlar diye

Azgın Fırat olurda köpürür çağlar diye

Kor alevi sineme nasıl döker gidersin

Ey uğrunda aylarca kanlı yaşlar döktüğüm

Ah ettikçe göğsümden ciğerimi söktüğüm

Şu gencecik yaşımda hasretinden çöktüğüm

Küllerimi semaya nasıl eker gidersin

Kısa günde kırk defa resminiı yokladığım

Ürkek ceylanlar gibi korkarak kokladığım

Kaburgamın altında ellerden sakladığım

Gönül otaklarımdan nasıl çıkar gidersin

Çakırdiken mi dürdüm söyle yerin mi dardı

Aramızda hasretten öte sorun mu vardı

Yoksa yoluna bakan başka yârin mi vardı

Senli umutlarımı nasıl yıkar gidersin

Ben gündüze geceyi ilmek ilmek eklerken

Derdimi sigaramın dumanına yüklerken

Sanki oruçlu gibi iftar vakti beklerken

Sen üç günde sevdamdan nasıl bıkar gidersin

Sayende harabede kırık kerpiç gibiyim

Yol üstünde kurumuş koca ardıç gibiyim

Bir damla suya hasret yıkık sarnıç gibiyim

Sen ki yaban ellere nasıl akar gidersin

Desen ki gidiyorum çevirmezdim yolundan

Arsız kediler gibi tutunmazdım kolundan

Ayırmazdım ki seni goncalardan gülünden

Böyle sessiz sedasız nasıl çeker gidersin