Biz Ettik

umutsuz şafak şimdi

ağlarken hani memleket

şehri yutan ela gözlü muhabbet iken

aşkları saran müebbet suskunlukları, yanı başında derin acı

çürük bir çınara yaslanın artık

biz ettik

ırzına geçince sabahın

öyküsünü saklarken avuçlarımıza, katiline dua ettik

seccadeler serince, papatyaları koparıp o kısır toprağa

aşık mı olduk yoksa, vicdanımıza

bu kadar körpe iken daha, çocuk ölümleri

alıştık mı

fişek kokusuna

oysa ki

körleşmeden kör ebe

çiçek kuytularına saklanırdık, ıtır kokulu

sapanlarımızı koparıp, uçurtmalar saldığımızda deniz renkli gökyüzüne

ağlaşırdık

kuyruğu takılınca iblise.....