Duayı Unutursun
solgun ateşin teslimiyeti tutuklayınca karanlık kıvılcımları
ahşap bir akşam başlar, kırılgan tınılarla
önce baharın sesi kısılır
ve erken öten kuşların
dilsizdir artık köşe bucak kaçışan öyküler, kapanırken eşiklere
gel de aç
hüznün perdesini, kandilleri üflerken hele şeytan sofaları
bir sen kalırsın
bir de sen
bir korkak ıslık sesi
bir yelkovan ürküten yüreğinin şah damarını titreten öfkesi
işte o zaman başlar kancık eylemler
gölgeler
yine gölgeler sürerken namluya cesareti
içi boş mermiler
saklar kuru sıkı geceyi, mihrabına ayetin
duayı unutursun
sonra tanrıyı
avuçlarında barut, kokusunu tüketirken Nisan
eski bir Şubat düşer mahfiline kıblenin
zemheri içersin
kendini doldurup, bakır bakraçta
solgun ateşin teslimiyeti tutunca karanlık kıvılcımları
ahşap bir akşam başlar, kırılgan tınılarla
dalarsın gözlerine gecenin
eski sevda masalı misali
dönerken gökyüzünden ıslıklar....