Elbet

Dumanlı başımda koca bir beladır

Kalbimde ağrı, ruhumda sancıdır

Yalnızlık, karanlık, derin yaradır

Ayrılık denen dipsiz kuyudan çıkmak zordur elbet

Sevmedin mi? ?Herkesten çok

Güvenmedin mi? ?Kalbime sapla bir ok

Aldattın mı ki? ?Ondan başkası yok

Ayrılığa mahkûm olmak can yakar elbet

Sebepsiz de olsa bitti işte sevdan

Şimdi dövün dur, şu haline yan

Sen de can taşıyorsun, yalnız da olsan

Ayrılık gibi çile çekmek yorar elbet

Geçmişe dönüp bakma artık, üzülürsün

Geleceği düşün, yüzün gülsün

Hayata bağlan ki sana dönsün

Ayrılık da bir gün gelir biter elbet