Harabat Ehli
Harabat ehlinin direği Ali
Ehlibeyt narına yanar güllerin
Yoluna son mihman Bektaş-i Veli
Turnalar şehrinde kanar küllerin
Abana gizlendi Hasan Hüseyin
Zilhicce ayında Fatıma nurun
Kalbinden şehadet imam Zeynelin
Küfeye yol oldu kanından surun
Gün olur çirkefe dalarsa özün
Mah yüzün kıbleye dönük olacak
Elin gıybetini sınarsa sözün
Çerağ'da mumların sönük olacak
Dönüşün toprağa topraktan geldin
Götürmez ardından zevke dalanlar
Rüzgarın ardından urbayı deldin
Konuşur bilmeden uçar yalanlar
Elini bağla ki vicdana uysun
Yalan ırmağında yansın bedenler
Dilini bağla ki muradın olsun
Kerbela uğruna kanın dökenler
Yürek ezmek yoktur sevgi ekeriz
Pirlerin diyarı harımız bizim
Zalimin zulmüne güler geçeriz
Sırattan biçildi halımız bizim
Gözleri kinlidir cahil cühela
Asla gönülleri bağrına sarmaz
Olursa yoluna bin canım feda
Huzuru mahşere ayak aşınmaz
Cismimi Harabat Ehline sardım
Kırklar Divanında dardayım şimdi
Muhammed Mehdinin yoluna vardım
Ayaklı Kuranda sözdeyim şimdi
Dilsiz değilim ki yüzüm bükeyim
Söz arasında Muhabbetim var
Densiz değilim ki zılgıt çekeyim
Cümle Cemaatte kerametim var
Bencileyin gezer Mecnun misali
Leylasız çöllerde insan ehliyim
Ummanlarda deli derviş misali
Çiçekten ballara arı meyliyim
15.04.2010