Hasretin Beni Yaralar

Gidersin dünyaya isyan ederek

Düşünmezsin bendeki yalnızlığı

Gidersin aşkıma ihanet ederek

Düşünmezsin ama hasretin beni yaralar

Ağlarım her gün gittiğin andan beri

Ah be insafız çok sevmiştim seni

Benim acım dinmişti yeni

Düşünmezsin ama hasretin beni yaralar

Küllerini atmak zor geliyorum kalbimden

Bir an bile şüphe etmemiştim sevgimden

Öfkeliyim hayata her şeye derinden

Düşünmezsin ama hasretin beni yaralar

Bu şiiri sana neden yazdım bilmiyorum

Seni özlediğim için değil

Hasretinin canımı yaktığı için...

Bir gün bu şiir okursan

Unutma hasretin beni yaralar....