Her Köşesi Yalnız

gün verdiklerini geri alınca başlar kuşların senfonisi

cıvıl bir hüzün kaplar

yüzünü astığın dört duvarı

ay doğar da göğsüne

son yıldız değiştirirken yörüngesini

yitip giden cana takılır gözlerin

her köşesi yalnız

her köşesi loş sağırlık

ibresi tufan pusulalar vururken çivisi çıkmış tekneleri

katil mavilere sarılır

yeke

nereye savrulursan

kim nasıl üflerse

efelenirken bir tutam poyrazın ilk nefesine

hani o sonbaharın

hani o son asi yaprağı misali, düşmeden

kıvılcım gürültülerine

misal,

yanmadan hayal

dönmeden tüm renkler gül kurusuna