Karanfilden Pencereler Açacağım Zifiri Dualarına

şehrimin en ıslak yerindesin

sulu sepken bir yağmurun duası var gözlerinde

derin kuytularda şaha kalkıyor iman tahtası

yelkovanla helalleşmeyeli çok oldu buralarda

gönül hangi dala konarsan kon üryan düşersin geceye

ateş böcekleri aşkı alevlerken çok zorlanır kovuğunda

açıyorum karanfil kızılı ellerimi

dualar hangi renkten nasiplenir

yüzümde zaman çizikleri derinden

öfke nöbetlerini terime gömüyorum

yüreğimde kırıldı aşk penceresi

beyazın dolduruyor gecelerimi

karanfilden gözyaşı dökülecek tomurlarıma

canhıraş serçe kuşları yuva saracak önüme

artık çırpılmayacak sahan altlıkları terastan

dikizlemek yok komşu oğlunu perdeliklerden

ellerimle uçurmadan açmak yok pervazları

menekşenin dili kurudu suya hasretinden

benim şehrimde zifiri dualar dökülür

çöle dönmüş kuru dudak aralarından

karanfil kokusu menevişlenir başımda

sokaktan geçen bir garibin ölüsüdür susum

kimsesizler mezarlığını yırtar sokak kedileri

karanfilden pencereler açacağım zifiri dualarına şehrim uyanmadan

hayat karmaşasına ekmek telaşına şimşekler kıracağım yağmur salalarına

12.03.2010