Karanlıkta Kutsanacak

Taşlaşsın iklim

Yağmurun günahına girmeden

Tutuklayalım ne kadar çiçek varsa

Bu kasabaya dadanan

Üryan kalsın, toprak

Şehir mızıkacıları çalsın

Vedalaşan matemlerin kara ezgilerini

Varsın ağlasın da gitsin güvercin, başıboş vatanlara

Yoksul öyküdür artık

Sırtımıza yaslanan zeytin ağaçları

Acının izdüşümü kadar ağır

Ve

Karanlıkla kutsanacak kadar

Her dem

Mor cibinliklerde loğusa şerbetlerinin rengi değişirken

Kasidelerin sözleri savrulsun

Uzak yolculuklara

Loş bir tını kalsın

Mutedil

Kıyılarına kıran girmiş

Şafaklar kırılırken kadeh niyetine

Ahir zaman duaları okusun kırlangıç ...