Kim Boğdu Geceyi
Sevgili günlük
Akşamdan kalan sabahı yazıyorum
İçimde menfur cinayetin parmak izleri
Kim boğdu geceyi
Henüz asılmışken siyah bir perdenin üzerine ilk yıldızın titrek gölgesi
Efelenirken poyraz usulca o son yaprağa
Ve mantarı ıslak iken hala
Gül renkli şarabın
Masaya düşmeden yeni doğmuş hayal
Kim kırdı o taş plağı
Gündüzün öfkesine meyledip
Mühürleyecektik oysa
Puşt sürgünleri
Bu şehirden göçen ne varsa düne dair
Toplanacaktı
Şehir mezarlığının
Öyküleri birleşince o tahta masada
Delikanlı ölülerle tutacaktık
Şafağın orucunu
Vazgeçip kahpe uykulardan
Bir yığın kemik sarılacaktı
Hasretin göğüs kafesine
Adımızı unutan şer kavgaları yapacaktık
Ve
Batırıp kanımıza diviti
Karalayacaktık ölüm diyetini
Uzunca gri kader yaprağına
Sevgili günlük
Akşamdan kalan sabahı yazıyorum
İçimde menfur cinayetin parmak izleri
Kim boğdu geceyi ...