Kızıl Melek

Islak bir günde geldin bana

Yine ıslak bir günde gidiyorsun

Ankara otobüsündeki on beş numaralı koltuğundan

Yol arkadaşının saçma beklentilerine aldırmadan

Yüzünde yine o baldan tatlı gülümseyişinle

Hafifçe bana el sallıyorsun

Bense hazır değilim henüz hâb-ı fevte dalmaya

Gülünden düşen son yaprak avcumda

Senden bana kalan tek hatıra

Sanki teninden kopmuş bir parça

Durmadan onu kokluyorum hâlâ

O da ıslanmış biraz, tıpkı sen gibi

E, ben görene kadar üşümüştür de, yine sen gibi

Belli belirsiz hüzün kokan soğuk havada

Kasvetli bulutlar senin gidişine ağlıyor sanki

Kolay mı, bir meleği kaybetti gevurun İzmir'i

Hem de sürur içinde neşe saçan

Ardından rahmet sürükleyen mübarek

Teessür nedir görmeyen, görse de göstermeyen

Aba-yı vücud-u beşer içre gezen

Gökteki melâikeden özge, kızıl bir melek

Islak bir günde geldin bana

Yine ıslak bir günde gidiyorsun

Ama şunu bil ki nâzenînim

Bir dem yanımda var olsan

Didârından taşan masum tebessümünle

Yüreğinden fırlayan nazar-ı dîdenle

Dudaklarından dökülen her harfle

Şu mecruh gönlümü âbâd ediyorsun