Tıfl-ü Şebab

Yârdan ırak kaldım, ne hacet başka derde

Kırıldı kanadım, uçamam gayrı göğe

Yağmur olup yağdım, sitem etti ebr eşke

Visâl bekler gönül, aşk ile döne döne

Ağladım sızladım, varmaz ki sesim yâre

Yanıma çağırdım, takıldı bir engele

Nihayet usandım, başladım beklemeye

Sebat eyler gönül, sabır ile derdine

Masumca yanaştım, değdim kadife tene

Bir tıfl-ü şebabdım, nazar eyledim lebe

Kendime çok şaştım, iffettir kavî cebe

Tutsak eder gönül, hüküm ile nefsine

Sözlük:

hacet: gerek

ebr: bulut

eşk: gözyaşı

visâl: kavuşma, vuslat

tıfıl: çocuk

şebab: gençlik

leb: dudak

kavî: sağlam

cebe: zırh