Yazacaktık Yeniden

eh özleyecek değildik ya

düne dair renklerin demini

içecek değildik sabahın hep ilk ışığında koyu mavi yağmurun avuçlarındaki kör tadını

kuruyacaktık elbet

rüzgara kurşunlanan, güz misali

dökülecekti ki kanımız hüznümüzün yanak çukuruna

birikecektik köhnenin

usanmaz hüzzamına

kırılacaktı arşe efkarın yıl dönümünde o nahoş sokakta

meyhane kilit vuracaktı karanlığın sarhoşluğuna

yine yıkılacaktı uykumuz o anason masalarına

yeniden doğacaktık yeni günde, yeni gelin gibi zifaf odalarında

dudağımızda zifir sevişmeler

tükürecektik içimizi kaldırımlara

yok edecektik

yok olmaz maziyi

mavi bulutlara kalem batırınca

yazacaktık yeniden

en başından alıp hayali

ezanlar susunca ...