Ünlü Şairlerden En Güzel Kış Şiirleri

Mevsim dönüyor.
Şairlerin belki de en sevdiği zamanlar geliyor.
Kış...

Türk ve dünya şiirinin ustaları, kış mevsimini hiçbir zaman sadece soğuk hava veya beyaz örtüyle anlatmadı. Ahmet Hamdi Tanpınar karı zamanın donduğu bir rüya gibi görürken, Cahit Sıtkı Tarancı erken inen kış akşamlarında yalnızlığın ağırlığını ölçtü; Cahit Külebi ise Anadolu bozkırının ayazını kemiklere kadar hissettirdi. Kimi için kış bir sığınak ve çocukluk neşesiyken, kimi için unutulmuşluğun ve geçip giden ömrün somut bir sureti oldu.

Dışarıda rüzgâr camları yoklarken sıcak bir köşeye çekilip usta kalemlerin kış dizelerinde bıraktığı izleri takip etmek, o soğuğun içinde saklanan benzersiz sıcaklığı bulmanın en güzel yolu. Edebiyatın hafızasında yer etmiş en dokunaklı kış şiirleriyle mevsimin kalbine doğru kısa bir yolculuğa çıkıyoruz.

Sizler için ünlü şairlerin en sevilen kış şiirlerinden bir kalp esintisi hazırladık.

❄️ Kış Bahçesinden — Ahmet Hamdi Tanpınar

Ne güzeldi o kış bahçesinde
Güllerin çok derinlerde çalışan uykusu
Sana bir bahar hazırlamak için.

Dallar, filizler, eski masal dilberleri gibi
Hüzne ve hülyaya gömülmüş
Doğmamış çocuklara
Ninni söylüyorlardı sanki
Ana rahmi gibi sıcak ve yüklü idi hava
İyi mayalanmış hamur gibi

Gizli nabızlarla atıyordu toprak.

Şiirinde kar ve kışın altında yatan kocaman bir yaşam enerjisi var diyen şair aslında bu sonsuz gibi görünen soğuğun yeni nefeslere gebe olduğunu çok güzel anlatmış.

❄️ Kış — Boris Pasternak

Kapı açıldı, buharla doldu mutfak,
Soğuk, yuvarlana yuvarlana daldı içeri.
Her şey eskisi gibi oluverdi bir anda
Çocuk yıllarındaki o akşamlar gibi
Hava kupkuru ve tertemiz
Ve dışarda, beş adım ötede
Süklüm püklüm duruyor kış
Yüzü tutmuyor içeri girmeye
Kış
Ve işte her şey ilk kez başlıyor sanki.
Ağarmış uzaklıklarına doğru kasımın
Uzaklaşıyor aksöğütler
Değneksiz ve rehbersiz körler gibi.
Nehir buz tutmuş, donmuş sepetçi söğütü.
Ve konsol üstünde bir ayna gibi
Bir buz tabakasına, enlemesine
Yerleşmiş kara gök kubbesi.
Ve karşısında onun, yol kavşağında,
-yarı yarıya kara gömülmüş kavşakta
Seyrediyor bu aynada kendini
Kayın ağacı, saçında bir yıldızla.
Ve gizlice sezmektedir ki o
Kış, harikalarla doldurmuştur her yeri;
Kır evini, uzakta görülen,
Ve kendi tepelerini...

Çeviri: Ataol Behramoğlu

Şiirinde sanki çok eski anılarına gidiyor şair ve mevsimden söz etmesi geldiği yeri güzelleştiren bir misafiri ağırlamak gibi.

❄️ Kar Yağıyor — Nazım Hikmet Ran

Lambayı yakma, bırak,
Sarı bir insan başı
Düşmesin pencereden kara.
Kar yağıyor karanlıklara.
Kar yağıyor ve ben hatırlıyorum.
Kar...
Üflenen bir mum
Gibi söndü koskocaman ışıklar.
Ve şehir kör bir insan gibi kaldı
Altında yağan karın.

Lambayı yakma, bırak!
Kalbe bir bıçak gibi giren hatıraların
Dilsiz olduklarını anlıyorum.
Kar yağıyor
ve ben hatırlıyorum.

Şair bu şiirinde kendi içindeki yalnızlığa yağan soğuğu ustalıkla işlemiş. Kar yağsın, dünya dönsün ben karanlığımda yine karla kaplanayım...

❄️ Kasvetli Kış Ortasında — Christina Rossetti

Kasvetli bir kış ortasında, donmuş rüzgar inledi,
Yeryüzü demir gibi sertti, su taşa dönmüştü;
Kar yağmıştı, kar üstüne kar, kar üstüne kar,
Kasvetli bir kış ortasında, çok zaman önce.
Tanrımız, Cennet O'nu tutamaz, ne de yeryüzü;
O hüküm sürmeye geldiğinde, Cennet ve dünya kaçacak.
Kasvetli bir kış ortasında bir ahır yeterdi
Yüce Tanrı, İsa Mesih.
Meleklerin gece gündüz ibadet ettiği O'na yeter,
Süt dolu göğüsler ve bir yemlik dolusu saman;
Meleklerin önünde secde ettiği O'na yeter,
İnek, eşek ve hayranlık duyan develer.
Melekler ve baş melekler orada toplanmış olabilir,
Kerubiler ve serafimler havayı doldurdu;
Ama sadece Annesi, bakire mutluluğunda,
Sevgiliye bir öpücükle ibadet etti.
Benim gibi fakir, O'na ne verebilirim?
Çoban olsaydım, bir kuzu getirirdim;
Bilge bir adam olsaydım, görevimi yapardım;
Yine de verebileceğim şeyi veriyorum: kalbimi.

Şair şiirinde İsa Mesih'e güzelleme yapmış kar ve kışı şiirine bahane ederek elbette.

❄️ Kar ve Ben — Cahit Sıtkı Tarancı

Esiyor tane tane yine beyaz bir rüzgar.
Söyleyin hangi kuşun kanatları yolundu?
Yine hangi ağaçtan döküldü bu yapraklar?

Yağan beyaz bir sükut, bir mahşerdir sanki kar

Bir hicret sevdasıdır ruhumu sardı yine.
Ruhum gibi pervasız yoldaşlar da bulundu.
Ruhum karıştı gitti bu kar tanelerine;

Şimdi yağan kar değil, ruhumdur kar yerine.

Şair bir gitmenin peşine düşmüş, kar ve fırtınaları ve kışın tam da kendisini yanına yoldaş edinmiş.

❄️ Karanlık Ardıç Kuşu — Thomas Hardy

Bir koruluk kapısına yaslandım
Don hayalet-gri olduğunda,
Ve Kış'ın tortuları ıssızlaştırdı
Gün ışığının zayıflayan gözünü.
Dolanmış asma sapları gökyüzünü çizdi
Kırık lirlerin telleri gibi,
Ve yakınlarda dolaşan tüm insanlık
Ev ateşlerini aramıştı.
Toprağın keskin hatları sanki
Yüzyılın cesedi uzanmış gibiydi,
Mezarı bulutlu gökyüzü,
Rüzgar onun ölüm feryadı.
Mikrop ve doğumun eski nabzı
Sertleşmiş ve kurumuştu,
Ve yeryüzündeki her ruh
Benim gibi heyecansız görünüyordu.
Birden bir ses yükseldi
Yukarıdaki çıplak dalların arasından
Tam yürekli bir akşam duasında
Sınırsız neşe;
Yaşlı bir ardıç kuşu, narin, zayıf ve küçük,
Rüzgarda tüyleri kabarmış,
Ruhunu böyle atmayı seçmişti
Büyüyen karanlığa.
Böylesine coşkulu sesler için çok az neden vardı
Böylesine coşkulu sesler için
Dünyevi şeylerin üzerine yazılmıştı
Uzakta ya da yakında,
Öyle ki, içimden titrediğini düşünebilirdim
Onun mutlu iyi geceler havası
Bazı kutsanmış
Umut, ki onu biliyordu
Ve ben farkında değildim.

Şair o büyük ve büyülü karamsarlığıyla ardıç kuşunun neşesini aslında umut hep vardır duygusuyla nasıl da bağlamış.

❄️ Kar — Sezai Karakoç

Karın yağdığını görünce
Kar tutan toprağı anlıyacaksın
Toprakta bir karış karı görünce
Kar içinde yanan karı anlayacaksın

Allah kar gibi gökten yağınca
Karlar sıcak sıcak saçlarına değince
Başını önüne eğince
Benim bu şiirimi anlayacaksın

Bu adam o adam gelip gider
Senin ellerinde rüyam gelip gider
Her affın içinde bir intikam gelir gider
Bu şiirimi anlayınca beni anlayacaksın

Ben bu şiiri yazdım aşık çeşidi
Öyle kar yağdı ki elim üşüdü
Ruhum seni düşününce ışıdı
Her şeyi beni anlayınca anlayacaksın.

Şair şiirinde kar ve kışın aslında insanın yaşamı boyunca karşılaştığı döngülerle, içsel çatişmalarla, o uzun yolculuğuyla benzerliğinden yola çıkıp ustalıkla bağdaştırmış.

❄️ Kar — Ahmet Muhip Dıranas

Kardır yağan üstümüze geceden,
Yağmurlu, karanlık bir düşünceden,
Ormanın uğultusuyla birlikte
Ve dörtnala, dümdüz bir mavilikte
Kar yağıyor üstümüze inceden.
Sesin nerde kaldı, her günkü sesin,
Unutulmuş güzel şarkılar için
Bu kar gecesinde uzaktan, yoldan
Rüzgâr gibi tâ eski Anadolu'dan
Sesin nerde kaldı? Kar içindesin!
Ne sabahtır bu mavilik, ne akşam!
Uyandırmayın beni uyanamam.
Kaybolmuş sevdiklerimiz aşkına,
Allah aşkına, gök, deniz aşkına
Yağsın kar üstümüze buram buram...
Buğulandıkça yüzü her aynanın
Beyaz dokusunda bu saf rüyanın
Göğe uzanır -tek, tenha- bir kamış
Sırf unutmak için, unutmak ey kış!
Büyük yalnızlığını dünyanın.

Şair bu güzel şiirde; kendi iç dünyasına ve karamsarlığına yolculuk ederken umutlu bir mavilik sandığı kış mavisini güzel betimlemelerle kesvetle bütünleştirmiştir.

❄️ Sıcak Bir Kış — Ahmet Telli

Saçlarını gittikçe kısalttığın günlerde
Sen söylemiştin bu sözleri unutmadım
-Her aşk bir ayrılık gizler, ayrılıklarsa
Bir merhabanın sıcaklığını taşır kendisinde
Kalıcı olan hiçbir şey yok diyordun
An'lar var yalnız ömrü karşılayan
Şimdi sımsıcak bir kar yağıyor yine
Yüreğimin üstüne yağıyor hiç durmadan
Ellerin nasıl da üşüyor, bozacının
Karlı sesi doluyorken odamıza
Hava gittikçe kirleniyor bu kentte
Ve aralıksız kar yağıyor kar yağıyor
Kar ayrılık hüznüdür ve ne çok
Ayrılıklar yaşandı şu son birkaç yılda
Yurdundan ayrılanları düşünüyorum ve birisi
Özledim diyor, ülkemin kar kokusunu da özledim
Hiçbir an'ını tanımlamaya kalkmadan
Kısacık ömürler biçiyoruz kendimize
Sonra yolculuklara çıkıyoruz, bir kentten
Ötekine giderken özlüyoruz bir başkasını
Özlediğimiz birileri olmalı diyordun
Yanındayken bile özlediğimiz birileri
Öyleyse kalkıp Ati'ye gitmelisin, İstanbul'a
Belki hala saklıyordur bir gülü kimbilir
Yaşandı mı o sıcak kış, yaşlandık mı
Aynalara bakmaya vakit bulamadık
Dönüp dönüp birbirimize bakmalardan
Yaşandı mı o sımsıcak kış, ne dersin.

Şair yine ayrılığın bam teline basmış bu şiirde. Kar ve hasret. Kar ve ayrılık ve kavuşmadan yaşamak... Yine çok iyi anlatmış kışın nasıl yalnızlık mevsimi olduğunu.

❄️ Dışarda Kar — Behçet Aysan

Kar yağıyor dışarda
Sokak lambasına düşüyor
ve serçeler
Üşüyor
Kenarları hafifçe yanmış
Sayfalarına kan
Sıçramış
Bir kitapta
Nazım Hikmet
Okuyorum.
Dışarda kar yağıyor
ve dağ lokantasına
Gidiyor
Zengin
Kasabalılar.
Kar yağıyor dışarda
Mektubun yeni gelmiş
İstanbul
Kokuyor.
Dışarda kar yağıyor
Seni seviyorum.

Daha nasıl anlatır ki bir şiir bir eşitsizliğin bir şehre ve şairin duygarına izdüşümünü...

❄️ Kar — Metin Altıok

Kar yağdı durmadan üç gün üç gece,
Tıkandı geçitler yollar kapandı.
Yalnızlığın buzdan çetelesinde
Kimseler umursamadı karı.
Yüzlerinde iğreti bir kibirle
Hep düşürmekten korktukları,
Dalıp gittiler günlük işlerine.

Diz boyu birikmiş kar içinde
Yürürdük uzatarak açtığımız kanalı,
İki kar güvesi gibi sokaklarda seninle
Anardık bütün yitik aşkları
Bu karlı kış gününde.
Güngörmüş dağlara karşı
Sımsıcak öpüşürdük sarılıp birbirimize.

-Sevgilim, yanımda olsaydın keşke!

Şölensiz, sevinçsiz yaşıyoruz şimdilerde,
Bir iğdiş ve buruşuk zamanı.
Kimsenin türküsü yok dilinde
Karşılayacak yağan karı
Coşkulu ve sarhoş sesiyle.
Bıçak açmıyor ağızları;
Acı, yalnız acı var yüreklerde.

Kar yağdı durmadan üç gün üç gece,
Yaslandı duvarlara, kapıları zorladı,
Pencerelerden baktı ev içlerine.
Kar hiç böyle kimsesiz kalmadı
Kendi özgül tarihinde.
Çıngırakların, kızakların karı
Yağdı herşeyin üstüne sessiz bir öfkeyle.

Birikti bir çamaşır ipine bile.
Saçaklardan sarktı,
Attı kendini gürültüyle yere,
Kimse sahip çıkmadı;
Yığıldı kaldı duvar diplerine.
Yalnız kuş ayakları
Bastılar incelikle göğsüne.

-Sevgilim, yanımda olsaydın keşke!

Kar var yaşadığımız günlerde.
Umutsuzluk çevremizi kuşattı,
Kıtlık kıran gündemde.
Yine de ele güne karşı,
Özenle saklıyorum yüreğimde
Sana duyduğum aşkı,
Dört yanım kar içinde.

Şair en kederli en umutsuz yamacında bile dünyanın tutunacak bir dal olmalı, tutunacak bir sevinç olmalı hissini kışla ve soğukla bize yansıtmış. Ne güzel.