Yarına Notlar

Akşam vakti bir umut, merhem olsun diye yarama saksımdaki çam kahvemi balkonda içiyorum... Yaramın kanadığı yerden başlıyor gün her zaman, gözlerimin feri sönmeden gitmiyor aklımdan anılar. Evet, toplasan 24 saat etmeyecek bir ömre sığdıramadığım o anılardan bahsediyorum..

Balkondaki bir kaç çiçeğin tek tomurcuğu kadar bir umutla hayallere dalıyor kuşlar sonra sulamak geliyor aklıma çamı hem nasiplensin diye sularından kumrular..

Dakikalar milyonlarca parçaya bölünüp hayallere kulaç atarken, olduğum zamanda boğuluyor kalabalığım.. Ne büyük gam! İki dakika olmadan birliğim aklımda bitiyor ve yine tonlarca hayal içinde yapayalnızım ..

Zaman ışık hızıyla ilerlerken geçmiş sonsuz bir boşlukta kancalı beynime. Bugünde yokum, yarından haber bekliyorum..

Her daim küçücük bir labirentte bilmece, bulmaca çözmeye çalışan bir öğrenci misali sözlerinle çakışıyoruz, yolun sonunda sen isen mutlaka çıkışı bulacağıma inanıyorum. Ancak her sözün başka bir anıya atıfta bulunurken kum saati devriliyor birden.. Sanki hala ulaşabileceğimmişsin gibi bazen buyüzden..

Akşam asla her zamanki akşam değil gün sonunda yaram hala kanıyor ancak umut, ışığını başka yerden yakıyor bu kez..

Geceye hiç gelesi yok bugünlerde şiirlerin gece düşlerin komplikesi, yalnızlığın haritası, anıların bileşkesi gibi. Oturdum yarınıma sigara yaktım seni dişlüyorum...