Âyîne

Âyîne, divan ve tasavvuf şiirinde aynayı ve onun bir şeyi olduğu gibi yansıtma özelliğini işleyen mazmundur.

• Tasavvufta: Sufiler gönlü, pası silindiğinde ilahî güzelliği yansıtacak bir aynaya benzetir; varlıklar da bu güzelliğin göründüğü aynalar sayılır.
• Divan şiirinde: Sevgilinin parlak yüzü de aynaya benzetilir.

Farsça âyîne (ayna) sözcüğünden.

• Mazmun: Divan şiirinde anlamı kalıplaşmış imge ve söz; âyîne bunlardan biridir.
• Tecelli: Tasavvufta Allah'ın varlığının eşyada görünmesi; âyîne bu görünüşün yeri olarak düşünülür.