Mensur şiir

Mensur şiir, ölçü, uyak ve dize düzeni bırakıldığında geriye kalan şiirselliği, yani imgeyi, ritmi ve yoğunluğu düzyazının içinde yaşatan türdür.

• Adı: Türkçede düzyazı şiir ya da şiirce adları da kullanılır.
• Batıda: Baudelaire'in Paris Sıkıntısı adlı kitabıyla bir tür olarak yerleşti; daha önce Aloysius Bertrand bu yolda örnekler vermişti.
• Türk edebiyatında: Servet-i Fünun yazarları türü sevdi; Halit Ziya'nın Mensur Şiirler'i ve Mehmet Rauf'un Siyah İnciler'i bilinen örneklerdir.

Arapça mensûr (saçılmış, dağınık; düzyazı) ve şi'r sözcüklerinden; “düzyazı şiir” demektir.

• Düzyazı şiir: Aynı türün Türkçe adı.
• Serbest nazım: Dizeyi koruyup sabit kalıplardan vazgeçen şiir; mensur şiir dizeyi de bırakarak bir adım öteye gider.
• Nesir: Mensur şiirin dayandığı anlatım; mensur sözcüğüyle aynı kökten gelir.