Parnas

Parnas, şiiri kişisel duygu dökümünden kurtarıp heykeltıraşın mermeri yontması gibi titizlikle işlenen nesnel bir biçim sanatına çevirmek isteyen 19. yüzyıl Fransız şiir akımıdır.

• Adı: 1866–1876 arasında üç kez yayımlanan Le Parnasse contemporain (Çağdaş Parnas) antolojisinden gelir; Parnassos, Yunan mitolojisinde Apollon ile Musaların dağıdır.
• İlkeleri: Sanat için sanat görüşü, duyguların gizlenmesi, tarih ve mitoloji konularına yönelme ile ölçü ve uyakta kusursuzluk aranır.
• Temsilcileri: Leconte de Lisle akımın önderi sayılır; Théodore de Banville, José-Maria de Heredia ve Sully Prudhomme da bu çevredendir, Théophile Gautier ise öncü olarak anılır.
• Türk edebiyatında: Servet-i Fünun şiirinde, özellikle Tevfik Fikret'te parnas etkisi görülür; Yahya Kemal'in biçim kusursuzluğu da bu akımla ilişkilendirilir.

Fransızca Parnasse adından; o da Yunanca Parnassos dağının adından gelir.

• Romantizm: Parnasçıların karşı çıktığı, şairin iç dünyasını şiirin merkezine koyan önceki akım.
• Simgecilik: Telkini, belirsizliği ve dizenin musikisini öne alan, parnastan hemen sonra gelen akım.
• Servet-i Fünun edebiyatı: Şiirinde parnas ve simgecilik etkisi taşıyan, Tevfik Fikret'in başını çektiği edebiyat topluluğu.