Prozodi

Prozodi, bir sözün söylenişine biçim veren vurgu, tonlama, hece süresi ve duraklamanın ortak adıdır; terim bu özelliklerin şiir ölçüsünde ve bir bestede gözetilmesini de kapsar.

• Şiir bilgisinde: Batı şiir bilgisinde prozodi, ölçüyü, ritmi ve kafiye düzenini inceleyen nazım bilgisinin adıdır.
• Müzikte: Türk musikisinde güftenin hecelerini usulün vuruşlarına yanlış yerleştirmek prozodi hatası sayılır; besteci ezgiyi sözün doğal söylenişine uydurmak zorundadır.

Yunanca prosōidía (ezgiye eşlik eden söyleyiş, hece vurgusu) sözcüğünden; Fransızca prosodie yoluyla.

• Vurgu: Sözün belli bir hecesine yüklenen ses gücü; prozodinin temel öğelerinden biri.
• Ritim: Şiirin kulağa verdiği akış duygusu; prozodik öğelerin düzenlenişi ritmi belirler.
• Ölçü: Dizelerin hece düzenini belirleyen kalıp; hece ve aruz ölçüleri prozodinin Türk şiirindeki iki uygulamasıdır.