Yalnızlık Tünelinde

Kaçmak istiyorum.Kaçamak yaşamak istiyorum kıyılarda,köşelerde,pis kuytularda.Kaldırımların zamansız misafirlerinden olmak,uykusunu kaçırmak gecenin,acı çeken ayak seslerimle.

İçim acıyor,kanıyor,kırılıyor…Tuhaf çok tuhaf bir his kaplıyor içimi…Kestiremiyorum.Bu saf mutluluğun acısı mı…yoksa katıksız bir hüznün ağırlığı mı içimdeki …

Dayanamıyorum…Ağlıyorum.

Sıcacık bir yol oluşturuyor gözyaşları,akıp giderken yanaklarımdan.Parmaklarımı değdiriyorum yüzüme hissedebiliyorum gözlerimin acısını.Ellerim yanıyor ,canım acıyor,korkuyorum ellerime yapışan hüznü göremeyince.Görünmez,tarif edilmez bir hüzün yaşıyorum.Lanetlenmişler gibiyim.Çünkü daha çok yaşartıyor gözlerimi bu anlamsız acı.

Adımlarımı hızlandırıyorum can havliyle.Tüm gecenin uykusunu kaçırıyor hızlanan ayak seslerim.Sesler çoğalıyor gitgide karanlığın içinde.Korkuyorum daha çok korkuyorum gitgide.Koşmalıyım diyorum daha hızlı koşmalıyım kaçmalıyım peşimden gelen seslerden ,gözyaşlarından .Yeterince hızlı koşarsam yapabilirim ,kurutabilirim gözyaşları mı kirpiklerimde ve sesleri de bastırabilirim rüzgarın uğultusuyla.

Daha hızlı …daha hızlı koşuyorum.Nefesimin yettiğince ,bacaklarımın dayandığınca koşuyorum.Arkama bile bakmadan ,önümü bile görmeden koşuyorum …

Sadece uzaklara…

Menekşe Ulcay

Yorumlar (1)