Tecâhül-i arif

Tecâhül-i arif, şairin aslında bildiği bir şeyi soruyormuş ya da ondan emin değilmiş gibi davranmasıyla kurulan, söze incelik ve etki katan söz sanatıdır.

• Kuruluşu: Çoğunlukla soru cümlesiyle kurulur ve bir abartıya yaslanır.
• Amacı: Bilmezlikten gelme, sevgilinin güzelliğini ya da âşığın acısını olağan ölçülerin üstüne çıkarmaya yarar.

Arapça tecâhül (bilmezlikten gelme) ile ârif (bilen) sözcüklerinden kurulmuş tamlama; “bilenin bilmezlikten gelmesi” demektir.

• İstifham: Soru biçimini duyguyu yükseltmek için kullanan sanat; tecâhül-i arifin sorusu da yanıt beklemez.
• Hüsn-i ta'lil: Bilinen sebebi bir yana bırakıp yerine şairce bir gerekçe uyduran sanat; iki sanat kimi zaman aynı beyitte birlikte görülür.