Mey

Mey, divan şairinin içki meclisini anlatırken de Allah aşkıyla kendinden geçişi anlatırken de başvurduğu, şarap anlamındaki imgedir.

• Çevresindeki imgeler: Saki, kadeh, sürahi, meyhane ve pîr-i mugan meyle birlikte bir imge ailesi kurar.
• Tasavvufi anlamı: Mey insanı benliğinden kurtaran ilahi aşkı, meyhane bu aşkın sunulduğu tekkeyi, saki onu dağıtan mürşidi anlatabilir.
• Başka anlamı: Aynı ad, türkülere eşlik eden nefesli bir çalgıya da verilir.

Farsça mey (şarap) sözcüğünden.

• Bâde: Mey ile aynı anlamı taşıyan, divan şiirinde onunla dönüşümlü kullanılan Farsça sözcük.
• Saki: Divan şairinin meclisteki muhatabı olan güzel; kadehi o doldurur, tasavvufi okumada mürşidi simgeler.
• Sakiname: Mey imgesinin tek bir beyitle kalmayıp bütün bir şiire yayıldığı tür.
• Bezm: Divan şiirinde meyin dolaştığı toplantı; mey, saki ve bezm çoğu zaman bir arada anılır.
• Mazmun: Divan şiirinin ortak imge dağarcığı; mey bu dağarcığın en sık başvurulan öğelerindendir.